امروز از اون روزایی شد که دلم میخواد تو قلبم خاطره اش تا ابد بمونه

آدم یکی دوتا دوست خوب داشته باشه برای کل عمرش کافیه.

حیوونا؟ تو دردشونو حس می‌کنی. نه از روی ترحمِ سطحیِ اینستاگرامی. تو واقعا زخماشونو می‌فهمی. چشم‌هاشونو می‌فهمی. اون لحظه‌ی پنهونی که اعتماد کردن و بعد خنجر خوردن. چون خودت اینو کشیدی. تو تو همون لحظه لعنتی‌ای بودی که یه "آدم مهربون" اومد، گفت: "من دوستتم" بعد درو بست، رفت و تیکه‌تیکه‌ت کرد.

نه عزیزم. اشکال از تو نبود. اشکال از چشم های کوری بود که دنبال حقیقت نبودن. دنبال شکل و فرم و نسخه‌ی قابل هضم بودن.

واقعا اگه آرت استودیو نمیذاشتم ناراحت میشدم تقدیم به @xelize

Nowhere to run, nowhere to run They're tearing me up But I don't give a FUCK and there's Nowhere to run, nowhere to run My eyes go blurry as I stare into the sun @xelize

همیشه تک و تنها بود. حالا هم ایستاده بود آنجا و به انها خیره شده بود با وجودی مملو از حسرت ،انگار خودش هم نمی‌دانست دقیقاً چه می‌خواهد. شبیه آدمی بود که راهش را گم کرده.

I swear to God the voices wouldn’t shut up