فهمیده بودم که هوس مایه‌ی معطلی‌ست! فهمیده بودم تمنای‌شان آدم را اسیر می‌کند! از راه بدر می‌برد! ورطه... گودال، همین‌! برای همین می‌افتادم به جان خودم، خودم را سرکوب می‌کردم. تنهایی از همه بهتر بود. بله. احساسات و حرف‌های قشنگ‌قشنگ را بریز دور! آه! اعتراف و دوستت دارم! آه! عاشقتم! وای! آن هم به کسی که پدرت را درمی‌آورد. آخ! اوخ! نه، من که نیستم! همین‌طوری خوشم، راحت! تنهایی، بی‌دردسر! این را من از بچگی فهمیده بودم! احساسات بی‌احساسات! ولِلِش! بزن بچاک! خودت را بچسب و بقیه‌ش را بی‌خیال! خلاص! من یکی که دلم نمی‌خواهد کارم به این بکشد که برای یکی غش کنم! ل. ف. سلین ،، مرگ قسطی

« این را من از بچگی فهمیده بودم،،احساسات بی احساسات!»

گفت:مردم عاشق خون و خون ریزی‌ان، عاشق بزن بزن، نه وراجی های مزخرفِ فلسفیِ آدمِ افسرده و داغونی مثه تو..

هیچوقت نفهمیدم این رفتار فرار کردن از آدم‌هایی که می‌خوان مراقبت باشن منشأش از کجاست. حتی وقتی دست نوازش روی سرم کشیده می‌شه، احساس ضعف می‌کنم. بهم یادآوری می‌شه که برای ادامه زندگیم به همه‌شون نیاز دارم. انقدر توی فکر کردن بهش غرق می‌شم که نمی‌فهمم ترس از نبودنشون کم کم توی ذهنم اثر می‌ذاره و دیگه بودنشون در هیچ شرایطی رو نمی‌پذیره.

2:24

و به چشم میبینم مردمان چگونه خوشبختی را درون یکدیگر پیدا میکنند و من تنها محضِ راویگری در بینشان قدم میزنم.

مانند مردی که مست در خیابان فریاد میزند؛ او مرا دارد و من هیچکس را.

من،،از وقتی چشم باز کردم بودم انگار تو برزخ..