نمیشه به آدمی که دائما هنگ‌اوره بگی چرا نمیخندی یا مثلا عشقت کو. من فعلا عشقم تو پاکته ،، دوتا هم بیشتر ازش نمونده.

Sometimes I feel like I can't feel This isn't real, I should be hurting I was alone, I was a song Music and bone, God's perfect wording And could the people understand this? I'm as bruised as a used up canvas I'm awfully nice but I'm cold as ice I've been through hell but I'll be alright People here living it up, I think they're blind I think they're out of their minds Not one of them has had this God's not giving me up, no, I'm just fine It's just a matter of time Though I don't feel my sadness I know it should be there, maybe I'm too tired to care But I'm still fine I'm on display, I've lost my way Oh God, I pray, let this pass over I lost the note, I rocked the boat I've even choked, I lost my composure People here living it up, I think they're blind I think they're out of their minds Not one of them has had this God's not giving me up, no, I'm just fine It's just a matter of time Though I can't feel my sadness I know it should be there, maybe I'm too tired to care Maybe I've been giving my love and all my time Yeah, yeah, know I'm stronger in the long run Oh, but father, I'm afraid you picked the wrong one People here living it up, I think they're blind I think they're out of their minds Not one of them has had this God's not giving me up, no, I'm just fine It's just a matter of time Though I can't feel my sadness I know it should be there, maybe I'm too tired to care Maybe I've been giving my love and all my time Oh, I know I should be scared, maybe I'm too tired to care But still I'm fine, oh, oh, I'm still fine

زمان خواهد گذشت و من خواهم ماند. در کنج خانه ای با سو سوی نور، از خود خواهم پرسید که ″چطور شد آنقدر از خودت فاصله گرفتی، چه اتفاقی برایت افتاد که این گونه خفقان گرفته ای؟ چطور کسی را پیدا نکردی که گوش هایش را به تو بدهد؟ چطور کسی را پیدا نکردی که کاری را برایت انجام دهد که تو برای تک تک انسان های کوچک و دوست داشتنی ات انجام دادی؟ آیا تو دوست داشتنی برای کسی نبودی؟ آیا تلاشی کردی؟ ″ و در اخر من خواهم ماند و تنها خودم در مقابل خودم درست همانطور که تمام زندگی ام خودم در مقابل خودم ایستاده بودم و خواهم ایساد.

برام فقط صبر کردن باقی مونده و همه می‌خوان اون رو امتحان کنن.

من ته سیگار نیستم خب که از پنجره پرتم کنی بیرون.

هر نوعی از سرقت سزاوار بخشش است، بجز ربایش شوقِ به زیستن از یک انسان.

او هرگز جایی ریشه نمی‌گیرد و همیشه آماده است بی‌خبر و ناگاه،به دلیلی که برای خودش پذیرفتنی‌ است برود.

گفت:اشکال نداره، همه‌ی حرف‌ها و گِله کردن تکراری رو دوباره بزن، ولی خواهش میکنم کمی هیجان داشته باش حتی وقتی داری دوباره تکرارش میکنی، برام با شور تعریفش کن، نمی‌خوام ببینم یه سیگار بگیری دستت به چشمام زل بزنی و برای هر کلمه جون بکنی تا بهم بگیش، آروم و بی‌جون.

من؟ دل‌تنگ عدم.