به آنکس که بار اندوه بر شانه اش سنگینی می‌کند بگو: آسوده باش که پروردگارت حالت را میداند...(:

شب بخیر. اللهم عجل لولیک الفرج؛

ای بابا داستان اسباب بازیهای ۵، ۲۰۲۶ میاد نه ۲۰۲۵:))))

ساعت ۱۲ گذشت پس چون یه روزه جدیده می‌تونم پیام بدم.

امشب شعر ندارم.

آهنگ های ژاپنی حتی اگه نفهمی چی میگن هم کلی خاطره زنده میکنن.

I think I'll miss you forever.

به پروفایل کیوت این‌جا دقت کردین ؟😭 هرکسی یادش نمیاد:(

جوانی‌ام کجاست مادر؟ کاش میشد در کمد رو باز کنی و بگی بیا این گوشه گذاشته بودیش »آن؛« @farsitweets

Oh god I hate being middle child.

بر خودم غلبه میکنم و پروفایل عزاداری میزارم.

فَرَجَعَ؛ تاریخ هیچ‌ننوشته که «فَرَجَعوا». تاریخ هیچ فعل جمع ننوشته. تاریخ حواس‌جمع بوده. رسم در تمام جهان است که بعد از دفن و تجهیز میت، طایفه و عشیره متوفی زیر شانه‌های خانواده‌اش را بگیرند و گلاب بر چهره‌اش بپاشند و به خانه بیاورندش. هم‌صحبتش شوند و سه روز غذا طبخ کنند و لحظه‌ای تنهایش نگذارند. تاریخ اما نوشته که «فَرَجع». تنها برگشت. بی‌هیچ همراه. سپس با خانه‌ای ساکت مواجه شد. و تاریک. و سرد. و بستری خالی از فاطمه در آن کنج مهیب و کشنده خانه. آنگاه تکیه بر دیوار زد و نشست؛ کوهی تکیه‌زده بر دیوار. گریست و شانه‌هایش لرزید و از ریش‌هایش قطره اشک چکید و زیر لب گفت که من حالا مظلوم‌ترین مرد تاریخم. همین.