به هر حال اون شعرِ مخفی که یه روز گرم صحبت با پدرشون بودن و یهو آینهٔ قدی خونه شون می‌شکنه و پدرش میگه: از قضا آیینهٔ چینی شکسست و زیب‌النساء (مخفی) هم سریع این بیت به ذهنش میرسه و میگه: خوب شد، اسباب خودبینی شکست! رو دوست دارم:)

بعضی اوقات حس می‌کنی از همه ی دنیا عقبی. همه روز به روز در حال پیشرفتن ولی تو روز به روز در حال پسرفت.فقط کافیه چند دقیقه توی اینستا و تیک تاک و فضای مجازی بگردی،تا ناامیدی عین یه بختک بیوفته رو زندگیت. این بین هم با پدیده ی مقایسه کردن روبه رو میشی و این بختک هی بزرگ و بزرگ تر میشه. اونجاست که دیگه تمام حس های خوبت،جاشونُ به حس های بد جدید میدن و باعث میشن که تو از خونه‌ت بری،دل آدمای عزیز زندگیتُ بشکونی و انقدر‌ از خودت و اندامت متنفر بشی تا حس بد حسادت توی تو ریشه کنه. این حس چیزیه که توی دنیای امروز خیلی بیشتر آدما رو اذیت می‌کنه؛امیدوارم بتونم و بتونیم باهاش مقابله کنیم و در این بین،یادمون نره ما همه نقاشی دست خداییم💞.

دوستان فاتحه بفرستیم برای دانش آموزای کرمانی..

از حادثه لرزند به خود قصرنشینان ما خانه به دوشان غم سیلاب نداریم صائب تبریزی؛

加油 این کاراکتر خوشگل و میبینین jiā yóu تلفظ میشه و همون فایتینگ خودمونه(خودشون؟) برای فردا و پس فردا و کلا تا آخر عمر خیلی 加油 نیازم.

از او پرسیدم: «درخت پاسخ حرف‌های تو رو میده؟» او گفت: «بله!» پرسیدم:«خوب چی میگه؟» گفت:«به من گفت که من اینجا هستم... من اینجا هستم... من زندگی هستم.زندگی جاودانه هستم.» انسان در جستجوی معنا؛

我饿了 Wŏ è le

یعنی گشنمه:( اون کاراکتر آخرو می‌بینین شبیه صاعقه ست؟ حس میکنم یه همچین چیزی موقع قار و قور شکمم تو بدنم اتفاق می افته😭⚡️

-What if not? +I just cook.

این هفته هم تعطیله دانشگاه بی دانشگاه.

انقدر همه جا برف بارید خجالت میکشم بگم اینجا نیومده.