یه جورایی مفهومش غیرمستقیم به زندگی آدمها اشاره داشت. یه جا گم شدی، نمیتونی برگردی، مجبوری ادامه بدی تا به چیزی که می‌خوای برسی. اگر خراب کردی دوباره از اول باید شروع کنی. این وسط تو فیلم، انسان بودن خیلی مهمه. شخصیت اصلی خودش و سرزنش میکنه که نتونست از یه خانم تو مترو دفاع کنه و مثل بقیه سکوت کرد. یه جای فیلم من فکر کردم کسایی که بهم کمک نمیکنن و فقط به فکر خودشونن انسانیت ازشون گرفته میشه (و فکر کنم برای همیشه تو اون راهرو گیر میکنن) ولی خب تو دنیای واقعی کنار مان و فیلم به صورت استعاره‌ای اینطور نشونش داد.

داستان ترسناک نیست ولی تیک پا داشتم موقع دیدنش و حس کردم تا مغز استخوان دارم فشار میخورم 😭😂 ذره ذره بدون اینکه مخاطب بفهمه ترس و بهش القا میکنه.

می‌خواستم واسه یه چیز دیگه هم برم بالا منبر می‌زارم واسه بعد🪼

مثل همیشه،‌شروع هفته‌ی تراز با دعای عهد🙂‍↔️🫴🏻✨؛

یَک خواب خوشی دیدم- عه وا شما مدرسه این هه‌هه 🤭

چندروز پیش گروه تفحصِ مدرسه میناب، یه چسبِ رازی با برچسب ماکان نصیری پیدا کرد؛ حالا شرکتِ رازی تو بسته‌بندی جدید چسب‌هاش، اومده اسم ماکان رو تو همون نقطه چسب‌ها چاپ کرده: دمتون گرم #حسین_دارابی | عضوشوید 👇 @hosein_darabi

قلبم به درد امد. شب بخیر و مهم‌تر از همه: اللهم عجل لولیک الفرج؛

بچه‌ها من نظرم عوض شد میشه برگردیم تابستون؟

تو تابستون بودیم این شکلی بودم که: عجب تابستون پرباری داشتم به‌به هرسال از سال قبل بهتر خیلی به خودم افتخار میکنم من وقتی پاییز شد: تابستون دقیقا چیکار کردم...؟

پاییز این شکلیه که: یا غمی خواهم یافت یا غمی خواهم ساخت.