قلمموی مالهکشها هرچقدر فاجعه بزرگتر باشه، کلفتتر میشه. برای هر حقیقتی یه اما جور میکنن، برای هر ظلمی یه توجیه میارن، برای هر قربانی یه حقش بود غرغره میکنن. مالهکشی یعنی ظلم رو گوگولایز کنیم و اون رو قابل تحمل نشون بدیم. مالهکش نباشیم.
کسی که آدم کشته باید مجازات بشه و هیچ شکی در این نیست. ولی هیچکس از علت اون واقعه حرف نمیزنه. شما زمینهها و عواملی که باعث اون کشتارها شدن رو نادیده میگیرید، هیچکس دربارهی این صحبت نمیکنه که چرا کار به جایی رسید که یه عده حاضر شدن کسایی که اسمشون پلیسه و مثلاً کارشون برقرار کردن امنیت ماست رو آتیش بزنن؟ اگه نمیکشتن کشته میشدن؟ اگه همه چیز درست پیش میرفت و اعتراضات به این سطح از تنش نمیرسید و مردم کارشون به اینجا نمیکشید اصلاً اون قتل و درگیریها اتفاق میفتاد؟ نه. من از این یهطرفه نگاه کردنا بدم میاد، از اینکه فقط به آخر داستان نگاه میکنید. عدهای از مردم، بهخاطر سیاستهای غلط حکومت عدهی دیگهای از مردم رو کشتن. فقط مردم قربانین. این منو ناراحت میکنه. دیگه چیزی دربارهش نپرسید.
موجودیت چیزها چیزیه که من واقعا ًبهش فکر میکنم و خیلی احمقانهست راستش
و درسته که ما هیچوقت رسماً به خودمون موجودیت ندادیم و خودمون رو خلق نکردیم اما ما انسان ها چیز هایی ساختیم تا بتونیم به زنده موندنمون ادامه بدیم یا در واقع به وجود داشتنمون.
مثل اعداد. هیچ چیزی وجود نداره که بگه یک یه عدده و اگر یک رو به علاوه یک کنی پاسخت دو میشه اما همه بشر روی این موضوع توافق کردن که یک عددیه که اگر به علاوهی بک بشه جواب دو میشه. و خب وا
