#برگزیده_تفسیر_نمونه ───── • ◆ • ───── آيه ۱۲۳ - ولى از آنجا كه هيچ نعمتى بدون مسئوليّت نخواهد بود، بلكه خداوند در برابر بخشيدن هر موهبتى تكليف و تعهّدى بر دوش انسان مى‌گذارد در اين آيه به آنها هشدار مى‌دهد و مى‌گويد: «از آن روز بترسيد كه هيچ‌كس از ديگرى دفاع نمى‌كند» (وَ اِتَّقُوا يَوْماً لاٰ تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً) . «و چيزى به عنوان غرامت و يا فديه كه بلاگردان آنها باشد پذيرفته نمى‌شود» (وَ لاٰ يُقْبَلُ مِنْهٰا عَدْلٌ‌) . «و هيچ شفاعتى (جز به اذن پروردگار) او را سود ندهد» (وَ لاٰ تَنْفَعُهٰا شَفٰاعَةٌ‌) . و اگر فكر مى‌كنيد كسى در آنجا - جز خدا - مى‌تواند انسان را كمك كند اشتباه است چرا كه «هيچ‌كس در آنجا يارى نمى‌شود» (وَ لاٰ هُمْ يُنْصَرُونَ‌)... │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#تفسیر_جوامع_الجامع ───── • ◆ • ───── تفسير: نظير اين دو آيه قبل از اين (در آيات ۴۷ و ۴۸ همين سوره) گذشت، و چون ميان اين دو آيه و آياتى كه سابقا به همين مضمون عنوان شد فاصله افتاده، اعاده و تكرار آن به منظور تأكيد بر توجه دادن (بنى اسرائيل به نعمتهايى كه خداوند به آنان ارزانى داشته) و استدلال، امرى نيكو و پسنديده است. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#الجدید فی تفسیر المیزان المجید ⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻ ۱۲۳ - وَ اِتَّقُوا يَوْماً لاٰ تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ‌ ... مرّ تفسيرها في الرقم ۴۸ سابقا. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#تفسیر_نمونه ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ بار دیگر خداوند روى سخن را به بنى اسرائیل کرده، نعمت هاى خویش را بر آنها مى شمرد مخصوصاً برترى و فضیلتى را که خداوند براى آنها نسبت به مردم زمانشان قائل شده، یادآورى مى کند. مى فرماید: اى بنى اسرائیل! به خاطر بیاورید نعمت هائى را که به شما ارزانى داشتم و نیز به خاطر بیاورید که من شما را بر جهانیان (بر تمام مردمى که در آن زمان زندگى مى کردند) برترى بخشیدم (یا بَنی إِسْرائیلَ اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ الَّتی أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ وَ أَنِّی فَضَّلْتُکُمْ عَلَى الْعالَمینَ ). * * * ولى از آنجا که هیچ نعمتى بدون مسئولیت نخواهد بود، بلکه خداوند در برابر بخشیدن هر موهبتى تکلیف و تعهدى بر دوش انسان مى گذارد، در آیه بعد به آنها هشدار مى دهد مى گوید: از آن روز بترسید که هیچ کس از دیگرى دفاع نمى کند (وَ اتَّقُوا یَوْماً لاتَجْزی نَفْسٌ عَنْ نَفْس شَیْئاً). و چیزى به عنوان غرامت و یا فدیه که بلاگردان باشد از آنها پذیرفته نمى شود (وَ لا یُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ). و هیچ شفاعتى (جز به اذن پروردگار) او را سود نمى دهد (وَ لاتَنْفَعُها شَفاعَةٌ). و اگر فکر مى کنید کسى در آنجا ـ جز خدا ـ مى تواند انسان را کمک کند اشتباه است; چرا که هیچ کس در آنجا یارى نمى شود (وَ لا هُمْ یُنْصَرُونَ). بنابراین، تمام راه هاى نجات که در این دنیا به آن متوسل مى شوید همه بسته است، تنها و تنها یک راه باز است، و آن راه ایمان و عمل صالح، و در برابر گناهان توبه کردن و اصلاح خویش نمودن است. از آنجا که در آیات ۴۷ و ۴۸ همین سوره عین همین مسائل (با تغییر مختصرى در تعبیر) مطرح شده و ما در آنجا مشروحاً بحث کرده ایم به آنچه در بالا آمد قناعت مى کنیم. * * *