💽 #تفسیر_خوانی ╭┈┈┈⋆┈┈───── │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

سوره مبارکه بقرة ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ #آیه ✨ وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِـۧمُ رَبِّ ٱجْعَلْ هَٰذَا بَلَدًا ءَامِنࣰا وَٱرْزُقْ أَهْلَهُۥ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ مَنْ ءَامَنَ مِنْهُم بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْأٓخِرِۚ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُۥ قَلِيلࣰا ثُمَّ أَضْطَرُّهُۥٓ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلنَّارِۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ(١٢٦) #ترجمه وقتى ابراهيم گفت: «خدايا، اين سرزمين را شهر امنى كن و به هر يك از اهالى‌اش كه خدا و قيامت را باور دارد، از انواع ميوه‌ها و محصولات كشاورزى روزى كن»، خدا فرمود: «البته كسى را هم كه بى‌دينى كند، از دنياى ناچيز بهره‌مندش مى‌كنم؛ ولى دست‌آخر او را به‌طرف عذاب جهنم مى‌كشانم و آن، بد سرانجامى است!» انسان بى‌دين در سراسر زندگى در رفاه كامل هم باشد، تمام داشته‌هايش در برابر نعمت‌هاى هميشگىِ آخرت، كم است! چند سال دنياى محدود و زودگذر كجا و هزاران‌هزار سال آخرتِ ابدى كجا! ـــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 💠 ‌‌‌ کلمات تفسیر صوتی نکات پیام ها ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛───────

#برگزیده_تفسیر_نمونه ───── • ◆ • ───── آيه ۱۲۶) - خواسته‌هاى ابراهيم از پيشگاه پروردگار! در اين آيه ابراهيم دو درخواست مهم از پروردگار براى ساكنان اين سرزمين مقدس مى‌كند كه به يكى از آنها در آيۀ قبل نيز اشاره شد. قرآن مى‌گويد: «به خاطر بياوريد هنگامى كه ابراهيم عرض كرد پروردگارا! اين سرزمين را شهر امنى قرار ده» (وَ إِذْ قٰالَ إِبْرٰاهِيمُ رَبِّ اِجْعَلْ هٰذٰا بَلَداً آمِناً) . دوّمين تقاضايش اين است كه: «اهل اين سرزمين را - آنها كه به خدا و روز بازپسين ايمان آورده‌اند - از ثمرات گوناگون روزى ببخش» (وَ اُرْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ‌ اَلثَّمَرٰاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ) . جالب اين كه ابراهيم نخست تقاضاى «امنيت» و سپس درخواست «مواهب اقتصادى» مى‌كند، و اين خود اشاره‌اى است به اين حقيقت كه تا امنيّت در شهر يا كشورى حكمفرما نباشد فراهم كردن يك اقتصاد سالم ممكن نيست! خداوند در پاسخ اين تقاضاى ابراهيم چنين «فرمود: اما آنها كه راه كفر را پوييده‌اند بهرۀ كمى (از اين ثمرات به آنها خواهم داد» و بطور كامل محروم نخواهم كرد! (قٰالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلاً) . اما در سراى آخرت «آنها را به عذاب آتش مى‌كشانم و چه بدسرانجامى دارند» (ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلىٰ عَذٰابِ اَلنّٰارِ وَ بِئْسَ اَلْمَصِيرُ)... پیام ها: 1- انبیا علاوه بر ارشاد وهدایت، به نیازهاى مادّى مردم همانند امنیّت ومعیشت نیز توجّه داشته وبراى آن تلاش ودعا مى‌کنند. «ربّ اجعل هذا بلداً امناً» 2- بهره‌مندى از نعمت‌ها، زمانى لذیذ و گوارا است که در فضاى امن، آرام و بى‌اضطراب باشد. «امناً وارزق» 3- در دعا، دیگران را فراموش نکنیم. به جاى «وارزقنا» فرمود: «وارزق اهله» 4- سنّت الهى آن است که به همه مردم اعم از مسلمان و کافر، رزق دهد و این سنّت حتّى با دعاى ابراهیم علیه السلام خدشه بردار نیست. «ومن کفر فامتعه» 5 - بهره‌مندى در دنیا، نشانه‌ى لطف خداوند به انسان نیست. «ومن کفر فامتعه» 6- در کمک رسانى به همنوع، کارى به مکتب او نداشته باشید. «ومن کفر فامتّعه» 7- کامیابى‌هاى مادّى هرقدر باشد، نسبت به نعمت‌هاى آخرت اندک است. «قلیلاً» بقرة - 126 نكته‌ها: ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ در آیات قبل، حضرت ابراهیم علیه السلام براى ذریّه‌ى خویش درخواست مقام امامت نمود، امّا خداوند در جواب فرمود: این مقام و مرتبت به افراد ظالم نمى‌رسد. در این آیه حضرت ابراهیم، رزق دنیا را تنها براى مؤمنان درخواست کرد، امّا خداوند این محدویّت را نمى‌پذیرد واز اعطاى رزق مادّى به کفّار امتناع نمى‌ورزد. یعنى رزق مادّى مهمّ نیست، لذا به اهل و نااهل هر دو داده مى‌شود، امّا مقامات معنوى و اجتماعى و رهبرى، بسیار مهم است وبه هر کس واگذار نمى‌شود. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#تفسیر_جوامع_الجامع ───── • ◆ • ───── تفسير: ترجمه (و به ياد آوريد) هنگامى كه ابراهيم عرض كرد،: پروردگارا اين سرزمين را شهر امنى قرار ده و اهل آن را - آنها كه ايمان بخدا و روز بازپسين آورده‌اند - از ثمرات (گوناگون) روزى ده (ما اين دعاى ابراهيم را به اجابت رسانديم و مؤمنان را از انواع بركات بهره‌مند ساختيم) امّا به آنها كه كافر شدند، بهرۀ كمى خواهيم داد، سپس آنها را به عذاب آتش مى‌كشانيم و چه بد سرانجامى دارند. (۱۲۶) تفسير: وَ إِذْ قٰالَ إِبْرٰاهِيمُ رَبِّ اِجْعَلْ هٰذٰا بَلَداً آمِناً... ؛ هنگامى كه ابراهيم گفت پروردگارا اين را يعنى «مكه» را شهر امن قرار بده. منظور از «بَلَداً آمِناً» شهر داراى امنيّت است، مانند قول خداى تعالى: فِي عِيشَةٍ رٰاضِيَةٍ‌ ؛ «چنين كسى در عيش و زندگانى خوش خواهد بود» (حاقه/ ۲۱) كه منظور «زندگانى» داراى خوشى است، و نيز مانند «بلد اهل» كه به معنى شهر صاحب اهل است. بعضى گفته‌اند، «بلدا آمنا» از قبيل اسناد به مكان است به اعتبار اهل آن، مثل «ليل نائم» يعنى شب خواب رونده به اعتبار اين كه مردم در آن به خواب مى‌روند. [و مقصود در اين جا شهرى است كه مردم در آن ايمن هستند]. وَ اُرْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ اَلثَّمَرٰاتِ‌... ؛ انواع روزيها و ميوه‌ها به اهل آن عنايت كن. منظور ابراهيم اين است كه روزيها و ميوه‌ها را مخصوص كسانى از اهل مكه كه ايمان به خدا و روز قيامت دارند قرار ده، زيرا «من آمن منهم» بدل از «اهله» مى‌باشد. قٰالَ وَ مَنْ كَفَرَ ؛ «من كفر» عطف بر «من آمن» است، چنان كه در آيۀ قبل جملۀ «و من ذريّتى» عطف بر «كاف» در «جاعلك» بود. علّت اين كه ابراهيم (ع) دعاى خود را مخصوص مؤمنين قرار داد [و گفت: مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ] اين است كه خداوند در ضمن آيۀ قبل - موقعى كه از پيشگاه او امامت را براى ذريّه خود تقاضا كرد و گفت: «وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي» ، با جملۀ لا ينال عهدى الظالمين به ابراهيم فهماند كه در ميان ذريّۀ او ظالمانى پديد خواهند آمد. و خداى سبحان با جمله «وَ مَنْ كَفَرَ» به او فهماند كه فرق است بين روزى دادن و مسئلۀ امامت و رهبرى، زيرا برگزيده شدن به خلافت، مختص كسى است كه ظلم و ستمى از وى سرنزده باشد، به خلاف رزق و روزى كه گاهى موجب جلب و جذب روزى خورنده به روزى‌دهنده مى‌شود و يا اساسا، خداوند براى اين كه حجّت را بر بندگانش تمام كرده باشد الزاما به آنان روزى مى‌رساند. بنا بر اين معنى قال و من كفر؛ اين است كه خداوند فرمود: كفّار را نيز روزى مى‌دهم و بهره‌مند مى‌سازم. و مى‌توان گفت، «وَ مَنْ كَفَرَ» مبتدا و متضمن معناى شرط است و «فامتعه» جواب آن است، بنا بر اين معناى جمله اين است كه، چنان چه كسى كافر شود بازهم به او روزى مى‌دهم. «فامتعه» نيز قرائت شده است. ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلىٰ عَذٰابِ اَلنّٰارِ... ؛ به گونه‌اى او را به سوى آتش مى‌كشانم كه نتواند از آن سرپيچى نمايد. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────