سوره مبارکه بقرة ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ #آیه ✨ وَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَـٰذَا بَلَدًا آمِنًا وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ۖ قَالَ وَ مَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَىٰ عَذَابِ النَّارِ ۖ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ (١٢٦) #ترجمه ـــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 💠 ‌‌‌و آن‌گاه كه ابراهیم عرضه داشت‌: پروردگارا! این مكان را شهر امنی قرار ده و مردمش را از نعمت‌های فراوان روزی بخش‌، مردمی كه به خدا و روز واپسین ایمان آرند. فرمود: امّا آن كه كافر شود، اندكی برخوردارش می‌كنم‌، سپس او را به سوی عذاب آتش 🔥 می‌كشانم و چه بد سرنوشتی است‌. کلمات تفسیر صوتی نکات پیام ها ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛───────

«وَ إِذْ قٰالَ‌ إِبْرٰاهِيمُ‌ رَبِّ اِجْعَلْ هٰذٰا» البلد أو المكان «بَلَداً آمِناً» ذا أمن كعيشة راضية أو آمنا أهله كليل نائم «وَ اُرْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ اَلثَّمَرٰاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ» و من آمن بدل البعض من أهله «قٰالَ‌» الله تعالى «وَ مَنْ‌ كَفَرَ» عطف على محذوف أي ارزق من آمن و من كفر «فَأُمَتِّعُهُ‌» أزمانا أو متاعا «قَلِيلاً» في الدنيا قل متاع الدنيا قليل «ثُمَّ أَضْطَرُّهُ‌» ألزمه «إِلىٰ عَذٰابِ اَلنّٰارِ وَ بِئْسَ‌ اَلْمَصِيرُ» و المخصوص محذوف أي العذاب

#برگزیده_تفسیر_نمونه ───── • ◆ • ───── (آيه ۱۲۶) - خواسته‌هاى ابراهيم علیه‌السلام از پيشگاه پروردگار! ← در اين آيه ابراهيم علیه‌السلام دو درخواست مهم از پروردگار براى ساكنان اين سرزمين مقدس مى‌كند كه به يكى از آنها در آيۀ قبل نيز اشاره شد. قرآن مى‌گويد: «به خاطر بياوريد هنگامى كه ابراهيم عرض كرد پروردگارا! اين سرزمين را شهر امنى قرار ده» (وَ إِذْ قٰالَ إِبْرٰاهِيمُ رَبِّ اِجْعَلْ هٰذٰا بَلَداً آمِناً) دوّمين تقاضايش اين است كه: «اهل اين سرزمين را - آنها كه به خدا و روز بازپسين ايمان آورده‌اند - از ثمرات گوناگون روزى ببخش» (وَ اُرْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ‌ اَلثَّمَرٰاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ) جالب اين كه ابراهيم علیه‌السلام نخست تقاضاى «امنيت» و سپس درخواست «مواهب اقتصادى» مى‌كند، و اين خود اشاره‌اى است به اين حقيقت كه تا #امنيّت در شهر يا كشورى حكمفرما نباشد فراهم كردن يك #اقتصاد سالم ممكن نيست! خداوند متعال در پاسخ اين تقاضاى ابراهيم علیه‌السلام چنين «فرمود: اما آنها كه راه كفر را پوييده‌اند بهرۀ كمى (از اين ثمرات به آنها خواهم داد» و بطور كامل محروم نخواهم كرد! (قٰالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلاً)؛ اما در سراى آخرت «آنها را به عذاب آتش مى‌كشانم و چه بدسرانجامى دارند» (ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلىٰ عَذٰابِ اَلنّٰارِ وَ بِئْسَ اَلْمَصِيرُ)... │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#تفسیر_جوامع_الجامع ───── • ◆ • ───── ترجمه : (و به ياد آوريد) هنگامى كه ابراهيم عرض كرد، پروردگارا اين سرزمين را شهر امنى قرار ده و اهل آن را - آنها كه ايمان بخدا و روز بازپسين آورده‌اند - از ثمرات (گوناگون) روزى ده (ما اين دعاى ابراهيم را به اجابت رسانديم و مؤمنان را از انواع بركات بهره‌مند ساختيم) امّا به آنها كه كافر شدند، بهرۀ كمى خواهيم داد، سپس آنها را به عذاب آتش مى‌كشانيم و چه بد سرانجامى دارند. تفسير: وَ إِذْ قٰالَ إِبْرٰاهِيمُ رَبِّ اِجْعَلْ هٰذٰا بَلَداً آمِناً... ؛ هنگامى كه ابراهيم گفت پروردگارا اين را يعنى «مكه» را شهر امن قرار بده. 💡 منظور از «بَلَداً آمِناً» شهر داراى امنيّت است، مانند قول خداى تعالى: فِي عِيشَةٍ رٰاضِيَةٍ‌ ؛ «چنين كسى در عيش و زندگانى خوش خواهد بود» (حاقه/ ۲۱) كه منظور «زندگانى» داراى خوشى است، و نيز مانند «بلد اهل» كه به معنى شهر صاحب اهل است. بعضى گفته‌اند، «بلدا آمنا» از قبيل اسناد به مكان است به اعتبار اهل آن، مثل «ليل نائم» يعنى شبِ خواب رونده به اعتبار اين كه مردم در آن به خواب 😴 مى‌روند. [و مقصود در اين جا شهرى است كه مردم در آن ايمن هستند]. وَ اُرْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ اَلثَّمَرٰاتِ‌... ؛ انواع روزيها و ميوه‌ها به اهل آن عنايت كن. ← منظور ابراهيم علیه‌السلام اين است كه روزيها و ميوه‌ها را مخصوص كسانى از اهل مكه كه ايمان به خدا و روز قيامت دارند قرار ده؛ زيرا «من آمن منهم» بدل از «اهله» مى‌باشد. قٰالَ وَ مَنْ كَفَرَ ؛ «من كفر» عطف بر «من آمن» است، چنان كه در آيۀ قبل جملۀ «و من ذريّتى» عطف بر «كاف» در «جاعلك» بود. علّت اين كه ابراهيم (علیه‌السلام) دعاى خود را مخصوص مؤمنين قرار داد [و گفت: مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَ اَلْيَوْمِ اَلْآخِرِ] اين است كه خداوند در ضمن آيۀ قبل - موقعى كه از پيشگاه او امامت را براى ذريّه خود تقاضا كرد و گفت: «وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي» ، با جملۀ لا ينال عهدى الظالمين به ابراهيم فهماند كه در ميان ذريّۀ او ظالمانى پديد خواهند آمد. و خداى سبحان با جمله «وَ مَنْ كَفَرَ» به او فهماند كه فرق است بين روزى دادن و مسئلۀ امامت و رهبرى؛ زيرا برگزيده شدن به خلافت، مختص كسى است كه ظلم و ستمى از وى سرنزده باشد، به خلاف رزق و روزى كه گاهى موجب جلب و جذب روزى خورنده به روزى‌دهنده مى‌شود و يا اساسا، خداوند براى اين كه حجّت را بر بندگانش تمام كرده باشد الزاما به آنان روزى مى‌رساند. بنا بر اين معنى قال و من كفر؛ اين است كه خداوند فرمود: كفّار را نيز روزى مى‌دهم و بهره‌مند مى‌سازم. و مى‌توان گفت، «وَ مَنْ كَفَرَ» مبتدا و متضمن معناى شرط است و «فامتعه» جواب آن است، بنا بر اين معناى جمله اين است كه، چنان چه كسى كافر شود بازهم به او روزى مى‌دهم. «فامتعه» نيز قرائت شده است. ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلىٰ عَذٰابِ اَلنّٰارِ... ؛ به گونه‌اى او را به سوى آتش 🔥 مى‌كشانم كه نتواند از آن سرپيچى نمايد. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────