سوره مبارکه بقرة ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ #آیه ✨ أَمْ كُنتُمْ شُهَدَآءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ ٱلْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِنۢ بَعْدِيۖ قَالُواْ نَعْبُدُ إِلَٰهَكَ وَ إِلَٰهَ ءَابَآئِكَ إِبْرَٰهِـۧمَ وَ إِسْمَٰعِيلَ وَ إِسْحَٰقَ إِلَٰهࣰا وَٰحِدࣰا وَ نَحْنُ لَهُۥ مُسْلِمُونَ ﴿۱۳۳﴾ #ترجمه ـــــــــ ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 💠 ‌‌‌آیا آن دم كه مرگ یعقوب فرا رسید حاضر بودید؟ آن‌گاه كه به فرزندان خود گفت‌: پس از من‌، چه می‌پرستید؟ گفتند: معبود تو و معبود پدرانت‌، ابراهیم و اسماعیل و اسحاق را به عنوان معبود یكتا می‌پرستیم و ما فرمانبردار اوییم‌. کلمات تفسیر صوتی نکات پیام ها ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛───────

#برگزیده_تفسیر_نمونه ───── • ◆ • ───── آيه ۱۳۳ - شأن نزول: اعتقاد جمعى از يهود اين بود كه «يعقوب» به هنگام مرگ، فرزندان خويش را به دينى كه هم اكنون يهود به آن معتقدند (با تمام تحريفاتش) توصيه كرد، خداوند در رد اعتقاد آنان اين آيه را نازل فرمود. تفسير: همه مسئول اعمال خويشند - چنانكه در شأن نزول آيه خوانديم جمعى از منكران اسلام مطلب نادرستى را به يعقوب پيامبر خدا نسبت مى‌دادند. قرآن براى رد اين ادعاى بى‌دليل مى‌گويد: «مگر شما به هنگامى كه مرگ يعقوب فرارسيد حاضر بوديد» كه چنان توصيه‌اى را به فرزندانش كرد (أَمْ كُنْتُمْ‌ شُهَدٰاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ اَلْمَوْتُ‌) آرى! آنچه شما به او نسبت مى‌دهيد نبود، آنچه بود اين بود كه: «در آن هنگام از فرزندان خود پرسيد، بعد از من چه چيز را مى‌پرستيد»؟ (إِذْ قٰالَ لِبَنِيهِ مٰا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي) آنها در پاسخ گفتند: «خداى تو و خداى پدرانت ابراهيم و اسماعيل و اسحاق را مى‌پرستيم خداوند يگانۀ يكتا» (قٰالُوا نَعْبُدُ إِلٰهَكَ وَ إِلٰهَ آبٰائِكَ إِبْرٰاهِيمَ‌ وَ إِسْمٰاعِيلَ وَ إِسْحٰاقَ إِلٰهاً وٰاحِداً) . «و ما در برابر فرمان او تسليم هستيم» (وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ‌) │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#تفسیر_جوامع_الجامع ───── • ◆ • ───── تفسير: «ام» منقطعه و به معناى «بل» است. «أَمْ كُنْتُمْ شُهَدٰاءَ‌» معناى همزه در آيه انكار است و معناى جمله اين است كه شما پيش يعقوب حاضر نبوديد. «شهيد» يعنى: حاضر. إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ اَلْمَوْتُ‌ ؛ هنگامى كه مرگ يعقوب فرا رسيد. مورد خطاب آيه مؤمنان هستند، و منظور از خطاب اين است كه شما هنگام مرگ يعقوب حاضر نبوديد تا بدانيد او به فرزندان خويش چه گفت، بلكه از طريق وحى دانستيد به آنان چه توصيه كرد. برخى گفته‌اند: مورد خطاب در آيه «يهود» است؛ زيرا آنان معتقد بودند هر پيامبرى كه از دنيا رفته، بر دين يهود مرده است. و بنا بر اين كه خطاب متوجه يهود باشد «ام» متّصله است و قبل از آن فعل مقدّرى وجود دارد كه حذف شده است و گويى چنين گفته شده: أ تدعون على الانبياء اليهوديه ام كنتم شهداء اذا حضر يعقوب الموت ؛ يعنى چگونه «يهوديّت» را به انبياء نسبت مى‌دهيد و حال آن كه اجداد و گذشتگان شما حاضر بودند هنگامى كه يعقوب در حال مرگ، به فرزندان خويش توصيه نمود كه بر آيين ابراهيم و دين اسلام باقى بمانند، و شما از طريق كتب آسمانى اين مطلب را دانستيد، بنا بر اين چرا چيزى را به انبياء نسبت مى‌دهيد كه مبرّاى از آن مى‌باشند؟!! إِذْ قٰالَ لِبَنِيهِ مٰا تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدِي ؛ هنگامى كه به فرزندان خود گفت پس از من چه چيزى را مى‌پرستيد؟ تقدير آيه چنين بوده: اىّ شىء تعبدون من بعد وفاتى و مضاف (وفات) حذف شده است. قٰالُوا نَعْبُدُ إِلٰهَكَ وَ إِلٰهَ آبٰائِكَ إِبْرٰاهِيمَ وَ إِسْمٰاعِيلَ وَ إِسْحٰاقَ‌... ؛ يعنى گفتند: خداى تو و خداى پدران تو ابراهيم و اسماعيل و اسحاق را مى‌پرستيم. إِبْرٰاهِيمَ وَ إِسْمٰاعِيلَ وَ إِسْحٰاقَ‌ ؛ عطف بيان است براى «آبائك» و علّت اين كه خداوند اسماعيل را در رديف پدران يعقوب ذكر نموده با اين كه «اسماعيل» عموى وى مى‌باشد ← اين است كه «عمو» در حكم پدر و «خاله» در حكم مادر است؛ زيرا آنان از نظر نسبت برادرى يكى بوده و تفاوتى با يكديگر ندارند. «إِلٰهاً وٰاحِداً» بدل از «اله آباءك» است و دربارۀ جملۀ و نحن له مسلمون چند وجه گفته شده: ۱ - حال از فاعل «نعبد» است؛ ۲ - حال از مفعول «نعبد» است زيرا ضمير «له» به آن بر مى‌گردد؛ ۳ - عطف بر «نعبد» است؛ ۴ - جملۀ معترضه و معنايش اين است كه از جمله حالات ما اين است كه به بندگى در برابر خداوند اعتراف مى‌كنيم. │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────