#تفسیر_نمونه ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ نكته‌ها: ۱ - آيات متعددى از قرآن اين نكته را روشن مى‌سازد كه هر كس در حال كفر و دشمنى با حق از دنيا برود، هيچگونه راه نجاتى براى او نيست، و بايد هم چنين باشد، زيرا با توجه به اينكه سعادت و بدبختى جهان ديگر نتيجه مستقيم اندوخته‌هايى است كه از اين جهان با خود مى‌بريم، اين حقيقت آشكار مى‌شود، زيرا كسى كه بال و پر خود را با آتش كفر و دشمنى با حق سوخته مسلما در آن جهان قدرت پرواز ندارد، و سقوطش در" دركات دوزخ "حتمى است، و چون عالم ديگر جاى تحصيل وسيله نيست براى هميشه در چنين وضعى خواهد ماند. اين موضوع درست به آن مى‌ماند كه انسان بر اثر شهوترانيها و هوسبازيها از روى علم و عمد چشمهاى خود را از دست بدهد و تا پايان عمر مجبور شود، نابينا بماند. بديهى است اين سرنوشت مخصوص كافرانى است كه از روى علم و عمد راه كفر و دشمنى با حق را بپيمايند (توضيح بيشتر را در باره مساله خلود در جلد ۹ صفحه ۲۳۹ ذيل آيه ۱۰۷ و ۱۰۸ سوره هود مطالعه فرمائيد).***۲ - اين آيه يكتايى خداوند را به طورى كه هر گونه انحراف و شرك را نفى مى‌كند بيان كرده است، گاه و بيگاه به موجوداتى كه داراى صفات منحصر به فرد و به اصطلاح يكتا هستند برخورد مى‌كنيم، اما ناگفته پيدا است كه همه آنها در يك يا چند صفت مخصوص به خود ممكن است منحصر به فرد و يكتا باشند، اما خداوند در ذات يكتا است، در صفات يكتاست، در افعال يكتاست، يكتايى خدا عقلا قابل تعدد نيست، او يكتايى است ازلى و ابدى يكتايى است كه حوادث در يگانگى او اثر نمى‌كند، يكتايى او هم در ذهن است و هم در بيرون ذهن، كوتاه سخن اينكه او در يكتايى خود هم يكتاست!*** ۳ - مگر لعن خدا كافى نيست‌؟ - در آيه فوق علاوه بر لعن خداوند، لعن همه لعن كنندگان نيز نثار افرادى شده بود كه حق را كتمان مى‌كنند، در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد كه مگر لعن خدا به تنهايى كافى نيست‌؟ پاسخ اين سؤال روشن است، زيرا اين در واقع يك نوع تاكيد و ابراز تنفر و بيزارى همه جهانيان از افرادى است كه مرتكب چنين گناه بزرگى مى‌شوند. و اگر گفته شود چرا" ناس " (مردم) به طور عموم گفته شده، در حالى كه لا اقل افرادى كه شريك اين جرمند به اين مجرمين لعن نمى‌كنند؟ مى‌گوئيم حتى آنها نيز از نفس اين عمل متنفرند، بهمين دليل اگر كسى حق را در مورد خودشان كتمان كند مسلما ناراحت مى‌شوند و بر او لعن و نفرين مى‌فرستند! منتها آنجا كه پاى منافع خودشان در ميان است، استثنائا چشم مى‌پوشند.*** │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#کلمات آیه صد و شصت و سه سوره مبارکه #بقرة : ⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻◌⿻ + وَإِلَٰهُكُمْ : و خدای شما + إِلَٰهٌ : خدايی است + وَاحِدٌ ۖ  : يگانه + لَّا إِلَٰهَ : نيست خدايی + إِلَّا هُوَ : مگر او كه + الرَّحْمَٰنُ : مهربان + الرَّحِيمُ : و رحيم است │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

💧 تفسیر قطره‌ای استاد قرائتی 🎧 جلسه ۱۵۶ 📝 سوره بقره ▶️ آیه صد و شصت و سه #تفسیر | #تفسیر_قطره_ای #استاد_قرائتی ┄┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┅┄ ╭────๛- - - - - ┅╮ │📱 @Mabaheeth │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#نکات ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ هماهنگى میان عناصر طبیعت و اجزاى هستى و قوانین حاکم بر آنها، همه نشان‌دهنده‌ى حاکمیّت وقدرت واراده‌ى خداى یگانه است. آفرینش آسمان‌ها و توسعه‌ى دائمى آنها [489] که دست انسان تاکنون فقط به قسمتى از اوّلین آسمان رسیده، و استحکام [490] و طبقات هفتگانه [491] و نظام حاکم [492] و تناسبات و ارتباطات میان هریک و بى‌ستون بودن [493] و حفاظت آنها [494] و حرکات ستارگان در مدارهاى خود و فاصله هریک از آنها، همه نشانه‌هاى قدرت خداوند یکتاى حکیم است. سعدى مى‌گوید: آفرینش، همه تدبیر خداوند دل است‌ دل ندارد، که ندارد به خداوند اقرار کوه و دریا و درختان، همه در تسبیحند نه همه مستمعى، فهم کند این اسرار عقل، حیران شود از خوشه زرین عنب‌ فهم، عاجز شود از حبّه یاقوت انار پاک وبى‌عیب، خدایى که به تقدیر عزیز ماه وخورشید، مسخّر کند ولیل ونهار کلمه «ریاح» جمع «ریح» به معناى باد است، ولى در قرآن هر جا کلمه «ریح» آمده همراه قهر و عذاب است، مانند: «ریح صرصر» [495] ولى هرجا کلمه «ریاح» آمده است، همراه باران و لطف الهى است. در حدیث مى‌خوانیم: هرگاه بادى مى‌وزید پیامبر صلى الله علیه وآله مى‌فرمود: «الّلهم اجعلها ریاحاً و لا تجعلها ریحاً» خداوندا! این باد را ریاحِ رحمت قرار ده، نه ریحِ عذاب. [496] 489) و انّا لموسعون« ذاریات، 47. 490) سبعاًشداداً« نبأ، 12. 491) سبع سموات طباقاً« ملک، 3. 492) اوحى فى کلّ سماء امرها« فصّلت، 12. 493) بغیر عمد ترونها« رعد، 2. 494) سقفاً محفوظاً« انبیا، 32. 495) الحاقه، 6. 496) تفسیر صفوةالتفاسیر، ج‌1، ص‌113. │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────

#پیام_ها ـــــــ ــ ـــ ـ ـــ ـــ ـــ ــ ـ ــ ــ ـــ ـ ـ 1- شناخت طبیعت، یکى از راههاى خداشناسى است که شناخت او، قدرت، حکمت و یکتایى او را در بر دارد. «الهکم اله واحد... فى خلق السموات... لایات» 2- خداوند، نظیر و شبیه ندارد و مرکب از اجزا نیست. «اله واحد» 3- هم طبیعت و هم صنعتِ دست ساختِ انسان، از اوست. «خلق السموات و الارض... والفلک» 4- هر موجودى در جهان هستى، آیه‌اى از آیات کتاب خداوند در طبیعت است. «لایات» برگ درختانِ سبز، در نظر هوشیار هر ورقش دفترى است، معرفت کردگار 5 - تنها خردمندان از نگاه در هستى، درس خداشناسى مى‌گیرند. «ان فى خلق السموات... لایات لقوم یعقلون» بقرة - 163 │ 💫 @ye_ayeh ╰๛───────

💽 #تفسیر_خوانی ╭┈┈┈⋆┈┈───── │✨ @Nafaahat │ 💫 @ye_ayeh ╰๛────────