میگفت وقتی حضرت‌عبدالله امام‌حسین رو تنها ُ بی‌کس وسطِ دشمن دید ، دلش طاقت نیاورد ، غیرتش اجازه نداد و رفت به‌دلِ جنگ . وقتی بی‌جون ُ نفس افتاد رویِ سینه‌ی اباعبدالله ، حضرت سرِ برادرزاده‌اش رو محکمتر به‌سینه چسبوند و زیرِلب قربون‌صدقه‌اش میرفت . شیخ‌شوشتری فرموده بودند که این کارِ امام علت داشت . میخواست به‌سپاهِ دشمن بفهمونه این سینه حرمت داره .. جایِ بوسه هایِ علی و فاطمه‌اس . اما دوساعت بعد شمرِ بی‌حیا باچکمه رویِ سینه‌ی امام پا گذاشت و اسب‌ها بانعلِ تازه از روی پیکر رد می‌شدن 💔‌‌ ..

قدِیه‌عمرخاطره‌داشت‌زندگیِ‌یه‌روزمون ..

استاد امینی‌خواه می‌گفتند حضرت‌قاسم در عالمِ‌رویا به‌یکی از علما فرمودند که من هم باب‌الحوائج هستم فقط درگاهم خلوته!‌ ..

اشکایِ‌منِ‌روضه‌خونه‌تو ..

پسرِ شش‌ماهه‌ام مگر چه‌گناهی داشت ؟

عه تابستون شد 🪴 ؛

قبل‌ازشهادتش‌میگفت‌هرجا‌روضه‌ی‌علی‌اکبرخوندن‌من‌رویادکنید : ) ..

دست ُ پامیزدعلی ، زینب‌صدامیزدحسین ..

چندساله به‌قلبِ من افتاده ، جوون میمیرم واسه جوونیِ شهزاده / ۳۳۳ .

یه‌جا تو دعایِ‌عرفه امام‌حسین از خدا تشکر میکنه و میگه ممنون که به‌ابراهیم رحم کردی و نزاشتی پسرش جلویِ چشمش ذبح بشه .. بمیرم برات اباعبدالله که ارباًاربا شدنِ علی‌اکبرت رو به‌چشم دیدی 💔 ..

بنظرم رفتار و کردار حسینی داشتن مهمه. چهارتا عکس و متنم میتونه هرکی نمادین بذاره تو چنلش. چیزی که این مدت زیاد دیدم دلم خواست اینجا بگمش. دیدگاه خودمه.

حس میکنم باجون دادنم تو روضه فقط میتونستم حقِ امشب رو ادا کنم ..