تو را مثلِ شعری ناتمام دوست دارم؛ همیشه
چیزی هست که نگفتهام و همیشه چیزی هست که از دست دادهام.
از آدمایی که هرگز اشتباهشون رو
نمی پذیرن و همیشه تلاش میکنن که احساس کنی تقصیر تو بوده فاصله بگیر
من فقط منتظرم یکی بیاد بگه "همه چی درست میشه" تا با خیال راحت به اشتباه کردنم ادامه بدم.
نیاز دارم یه تایمی رو غیب بشم و برم تو دل طبیعت زندگی کنم تا که دوباره خودمو پیدا کنم .