چی میشه تا فردا بشیم ۲۱۰؟

1. تناقض زمانی: النا می‌گه داشته پیانو می‌زده، اما صدای پیانو ۲۲:۳۰ قطع شده. یعنی اون از ۲۲:۳۰ تا ۲۳:۱۵ (زمان مرگ) غایب بوده. این یه شکاف زمانی بزرگه. 2. شواهد فیزیکی: مارکوس ثورن ادعا کرده توی کتابخونه بوده اما کسی اون رو ندیده. اما نکته کلیدی اینجاست: «دستکش‌های چرمی». کسی که با دستکش وارد اتاق می‌شه، اثر انگشت به جا نمی‌ذاره. پس اون اثر انگشت ناشناس روی پایه گیلاس، نمی‌تونه مال مارکوس باشه. 3. انگیزه و فرصت: * دکتر الیاس: اون پزشک بود، پس دسترسی کامل به س.یانور داشت (خیلی ساده‌تر از بقیه). * نامه نیم‌سوخته: «فردا مدارک رو می‌فرستم». این تهدید مستقیم علیه امنیت مالی یا شغلی یکی از افراد بوده. اگر آرتور می‌خواست مارکوس رو اخراج کنه یا النا رو ط.لاق بده، هر دو انگیزه داشتن. ق.اتل کیست؟ ق.اتل کسی نیست جز «دکتر الیاس وِین». دلیل: * اثر انگشت: اون کسی بود که ج.سد رو «پیدا کرد». او به بهانه چک کردن فشار خون وارد شد و با دست‌های بدون دستکش، گیلاس رو از روی میز جابه‌جا کرد یا دوباره پر کرد تا اثر انگشتش روی اون باقی بمونه (یا شاید عمداً می‌خواسته با دستکاری صحنه، بقیه رو مقصر جلوه بده، اما به عنوان پزشک، اشتباه محاسباتی داشت). * زمان: اون به عنوان پزشک خانواده، تنها کسی بود که بدون جلب توجه می‌تونست در اون ساعتِ شب وارد اتاق مطالعه بشه. * انگیزه: بدهی‌های سنگین ق.مار. اگه آرتور می‌فهمید دکتر ازش دزدی کرده یا بهش خ.یانت کرده، هم اعتبارش رو از دست می‌داد هم منبع درآمدش رو. تحلیل نهایی: دکتر الیاس برای اینکه بدهی‌هاش رو تسویه کنه، س.یانور رو توی نوشیدنی ریخت. اون ساعت دیواری رو هم عمداً شکست تا زمانِ ق.تل رو ۲۳:۱۵ جلوه بده، یعنی زمانی که مطمئن بود بقیه مظنونین (مثل مارکوس) مدرکی برای اثبات حضورشون در جای دیگه ندارن و می‌شه اونا رو مت.هم کرد. ولی اون فراموش کرد که به عنوان اولین نفری که ج.سد رو پیدا می‌کنه، نباید دست به گیلاس می‌زد! #CRIME_CASES 『 𝐓𝐡𝐨𝐮𝐠𝐡𝐭𝐬 』

۲۰۰ تاییمون مبارکهههههه✨😄🫀

مبارکههععععهههه

شیرینی چی بدم؟

ناپلئونی