"رافـائِل
_🎥🍁_
و اما پاییزِ پر حکایت . .
از کجاش بگم؟
راستش اونطوری ک بقیه پاییز و دوست دارن من نیستم.
دوسش دارم ها ولی خب ن به اونصورت .
متاسفانه من گرمای تابستون و ب دلگیر و بیرحم بودن پاییز ترجیح میدم .
البته ک بماند لباساش و دوس دارم
اما هرروز پاییز برام دلگیره غمگینه ناراحته .
ولی خب قشنگی هم داره مگه نه؟
مثلا خودم تکی میرم لای درختا وایمیسم عکس میگیرم
مگه حتما باید دونفره باشه .؟
معلومه نه
پامیشم میرم کافه پارک کیف میکنم مگه نه؟
اینم میگذره
بلاخره قشنگیاشو داره دیگه.!
بعضی آدما، دنیارو زیبا میکنند!
اونایی که:
هروقت ازشون میپرسی که حالِت چطوره؟
میگن با تو احوالاتِ من "عالیه"
آدمایی که با صد تا غصه بازم صبورانه با تو
"یه دنیای ناب و جدید" و دست نیافتنی میسازند.
"رافـائِل
_
عیاذِ من سلام .
به رسم هرسالِ خودت روز اول پاییز را برایت توصیف میکنم .
بیدار که شدم اول از پتو امدم بیرون و حس کردم شاید کمی برای اول صبحِ پاییز هوا سرد است.
شانه بالا انداختم و گفتم خب دخترجان معلوم است دیگر پاییز آمده، مگر نشنیدی که گفتن امسال پاییز انگاری زودتر تر از هرسال به مهمانی آمده؟¡
بعد یاد تو افتادم که میگفتی سرتق بازیات تو پاییز و دوست ندارم ،وقتی ک مجبورم میکنی قبول کنم تا مقصد بی لباس گرم بدویم و فردایش شاهد سرماخوردگیِ وخیمت میشوم .
خنده ام میگرفت.
میگویند که پاییز دونفره است یا بهتره بگم که دونفره لذت بخش است .
ولی من قبول ندارم چون کماکان میبینم که از پاییز عیاذِ خود را میخواهند:)
باید بگم که هروقت هرکاری تو پاییز میکنم یاد تو میافتم.
وقتی لباس میخرم . میخزم زیر پتو و تو اون سرما کتاب میخونم . وقتی قهوه درست میکنم . وقتی کتاب میخرم.
خلاصه که عیاذِ من باید بگم دارم دعا میکنم تو این فصل عاشقی برگردی .
خدارو چه دیدی؟ شاید اومدی و باهم آنه شرلی در گرین گیبلز و خوندیم و میخندیدیم و تو میگفتی : مامانت راست میگه تو واقعا برا خودت ی پا آنه شرلی هستی .
منم میگفتم ی پا نههه همیشه میگه همزادِ آنه شرلیام.
راستی چای بابونه که دوستش داشتی به خاطر پرحرفی هایم سرد نشد؟
معذرت عیاذِ دور من . معذرت.
امروز شنبهس،اول ماه و اول فصل. خواستم بهت بگم ک همچنان بخواب و آروم کاغذِ اهداف تابستونیت رو بزار یه جا که نبینیش.
منم به کسی چیزی نمیگم .
اگر میدانستم این آخرین دقایقی است که تو را میبینم، به تو میگفتم دوستت دارم و نمیپنداشتم تو خود این را میدانی. همیشه فردایی نیست تا زندگی فرصت دیگری برای جبران این غفلتها به ما دهد. کسانی را که دوست داری همیشه کنار خود داشته باش و بگو چقدر به آنها علاقه و نیاز داری. مراقبشان باش.
- گابریل گارسیا مارکز