من معمولا واسه آدما گریه نمیکنم، برای رفتاری که باهام شده و خودمو لایقش نمیدونستم گریه میکنم، حتی از خیانت نمیترسم فقط نمیتونم اینو هضم کنم که کسی فکر کنه میتونه به داشته های من برسه یا لحظهای جای من باشه! من از آدمایی که دورم از خودم و لایف استایلم الگو میگیرن بدم نمیاد، از کسی که بخواد من بشه بدم میاد..
در نهایت من همیشه خودم تو اولویتم, تمام عواطف و احساسات دردناک هم ختم میشه به خودم و عزت نفسم .