تو این روزگار فقط این اشکامو دوست دارم
زیر آسمون حرم آقامو دوست دارم
.
.
پ.ن:"این دوره یه جوری هواییمون کرده مث بچه ای که از مامانش جداش کردن و بی قراره همون طور بی تاب حرم شدیم بعضی وقتا دیگه گریه امون نمی ده"
" أَمانهحضن "
اون موقع که این عکسا رو می گرفتم می دونستم بعدا فقط ایناس که قراره یکم آرومم کنه
آیا در نهایت،زندگی همین نیست:
ندیدنِ چیزی که درست جلوی چشمانمان است؟
«ویلیام گدیس»