♥ ○ •
○
•
سلامت میدهم از دور با حالی کہ میدانی
نگاهے غرق در باران، دلے آشفتہ، طوفانے
سکوت واژه هایم میچکد از عمق چشمانم
تمام حرفها را از خطوط اشک، میخوانی
خیالم تا حرم رفت و میان جمعیت گم شد
ضریحت را بغل کرد و رها شد از پریشانی
اجابت کرده ای هر سائلی را با نگاه خود
همیشه خانهات پر بوده از رعیت، چه سلطانی!
زمین سرد است و افسرده تمام قلب ها مرده
دوباره زنده کن ما را! مسیحای خراسانی
#محدثه_نبی_حسینی (#بانوی_ایهام)
#ن_والقلم
#امام_رضا