برای خرید گل ها
چون برای دکور پول زیاد خرج شده بود
پول کم داشتیم
و مغازه دار چون گفتیم کار برای غدیره یه عالمه گل بهمون داد
البته تو دکور نسبتا گل کم استفاده شده انگار
شعر ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد از فروغ
من رو یاد متن هام راجب دنیای حقیقی و فضای مجازی انداخت.
استاد فروغمون هم خیلی قشنگ توضیح میدادن.
کلا تجربه شعر نو خیلی متفاوت تر از شعر کلاسیکه
انگار دریچه هاشون متفاوته.
این عید غدیر و کارهایی که انجام دادم من رو به یه سطح دیگه برد.
من کی بوم نقاشی از تهران سفارش داده بودم.
کِی روزی چند بار رفتم ماتریس برای سفارش های مختلف.
تراکنش های کارتم کی انقدر زیاد بود.
کِی به خودم جرئت دادم برم از نقاشی دیجیتال سر دربیارم.
بخاطر همین کار توی هیئت رو دوست دارم.
کار برای اهل بیت ع رو.
هیئت هیچوقت تو رو توی یه سطح نگه نمیداره.
تو رو بالا میکشه.
بقیه کارهای فرهنگی، هر جا، هرنهادی،
اگر آدم رو بالا نبره
به آدم چیزی اضافه نکنه
به درد نمیخوره.
ویژگی هیئت اینه که مهم نیست آدماش کین
اهل بیت ع خودشون کار آدم ها رو راه میندازن.
-بماند نه به یادگار
بلکه فقط بماند
از من
در عید غدیر سال ۱۴۴۷ هجری
شروع فقط اسمی برای قدم اول است و قدم اول هماندازهی قدم های بعدی
بزرگش نکن.(Don't make it a big deal)
فقط فرض کن که دیروز شروع کردی و امروز قدم دوم را برمیداری.
یک نفر با نگاهش من را میشکند، فرو میریزد و رنگ مشکی به هیکلم میپاشد ولی من یاد گرفتهام که فرو نریزم و به چشمانش زل بزنم که هان! بشکن فرو بریز بپاش. من هنوز هستم. من آبی ام.
