ولی مسافرت خیلی چیز خوبیه
مخصوصا اگه با دوستات باشی
شاید فک کنید به خاطر اینکه با دوستات حال میکنی باشه اما من از یه لحاظ دیگه میگم
از این لحاظ که دوستات رو بهتر میشناسی و ممکنه از اونایی که فکر میکردی خیلی رفیقید دور بشی و به اونایی که ازشون زیاد خوشت نمیومد نزدیک تر بشی
یه جورایی مثل این میمونه که اطرافیانت رو میریزی تو الک و میتکونی و اون موقع ست که میفهمی دور و برت چه خبره
هدایت شده از Mikrokosmos
Kris Wu4_5963287689330427878.mp3
زمان:
حجم:
8.7M
عیدتون مبارک
امیدوارم سالی پر از سلامتی وخنده و اتفاقای خوب داشته باشید و خودتونو بیشتر از سال قبل دوست داشته باشید و بیشتر از سال قبل به خودتون اهمیت بدین :)
Horos
Black Swan
Euphoria
Latibule
Yugen
Komorebi
Pngo
teenage up
Andromeda
General
My purpleheart
My purple spirit
Digger
Defnis
Night singularity
hyuny
world wide handsome
Lighting
Crazy for myself
Moonchild
My little black room
پچ نامجین
مومیایی
ضد
زرزریجات
هیچ و پوچ
ونوس
مونلایت
ژولیت
لیموناد
دموع
بی حس
لبخند
رومئو
وینتربر و خرسش
بچه کریسهو اینا
شاهزاده ای در دنیای موازی
بچه هونهان گودرتمند
قلعه مالویل
پسرای جذاب عوضی کیوت
کنسرت بی تی اس ردیف اول
همون جرعه قبل
جین و شش پسر بچه
رکورد کراش زدن رو شیکوندم
افرن
چنگیز تهیونگ لاور
مقرابر
مهد کودک اکسوال
و همه کسایی که جاموندن...
همیشه آدم از اونجایی میخوره که فاصله خودشو حفظ نمیکنه و بیش از حد نزدیک میشه.
حالا فرق نداره فاصله با چی
با آدما
با رفقا
با همکلاسیا
با ترسا
با غما
با شادیا
با هرچی آدم فاصله شو حفظ نکنه و زیادی نزدیک بشه ضربه میخوره
و آه از این زیادی نزدیک شدنا...
انقدر احمقانه ست که میتونم تا آخر شب قهقهه بزنم در حالی که از چشمام تا پایین گونه هام یه رد خیس کشیده شده.
زندگی کردن چیه؟ لذت بردن چیه؟زنده بودن چیه؟
چرا باید زنده بود؟ ته زنده بودن چی میشه؟ قیامت که تموم شد و سرنوشت آدما مشخص شد و هرکس بهشت و جهنم رفت، بعدش چی؟ تا کی؟ تا کجا؟ ته همه اینا چیه؟تهش که چی؟ بر فرض هم رفتیم بهشت یا جهنم، تا کی قراره اونجا باشیم؟ تا کی قراره زندگی کنیم؟ آخرش چی میشه؟ نتیجه چیه؟