البته این الک کردنه تهش ممکنه غم داشته باشه به خاطر پی بردن به حقایق تلخ

باشه ولی نباید الان ساعت 7 باشه

بروبچی که شماره منو دارید من واتساپ رو حذف کردم کاری داشتید ایتا بگید

ولی وقتی میرم سفر این حس گمشدگی بیشتر خودشو نشون میده

عیدتون مبارک امیدوارم سالی پر از سلامتی وخنده و اتفاقای خوب داشته باشید و خودتونو بیشتر از سال قبل دوست داشته باشید و بیشتر از سال قبل به خودتون اهمیت بدین :) Horos Black Swan Euphoria Latibule Yugen Komorebi Pngo teenage up Andromeda General My purpleheart My purple spirit Digger Defnis Night singularity hyuny world wide handsome Lighting Crazy for myself Moonchild My little black room پچ نامجین مومیایی ضد زرزریجات هیچ و پوچ ونوس مونلایت ژولیت لیموناد دموع بی حس لبخند رومئو وینتربر و خرسش بچه کریسهو اینا شاهزاده ای در دنیای موازی بچه هونهان گودرتمند قلعه مالویل پسرای جذاب عوضی کیوت کنسرت بی تی اس ردیف اول همون جرعه قبل جین و شش پسر بچه رکورد کراش زدن رو شیکوندم افرن چنگیز تهیونگ لاور مقرابر مهد کودک اکسوال و همه کسایی که جاموندن...

ممنونم :)

عید شما هم مبارک

همیشه آدم از اونجایی میخوره که فاصله خودشو حفظ نمیکنه و بیش از حد نزدیک میشه. حالا فرق نداره فاصله با چی با آدما با رفقا با همکلاسیا با ترسا با غما با شادیا با هرچی آدم فاصله شو حفظ نکنه و زیادی نزدیک بشه ضربه میخوره و آه از این زیادی نزدیک شدنا...

احمقانه ست،خیلی احمقانه ست.

انقدر احمقانه ست که میتونم تا آخر شب قهقهه بزنم در حالی که از چشمام تا پایین گونه هام یه رد خیس کشیده شده.

زندگی کردن چیه؟ لذت بردن چیه؟زنده بودن چیه؟ چرا باید زنده بود؟ ته زنده بودن چی میشه؟ قیامت که تموم شد و سرنوشت آدما مشخص شد و هرکس بهشت و جهنم رفت، بعدش چی؟ تا کی؟ تا کجا؟ ته همه اینا چیه؟تهش که چی؟ بر فرض هم رفتیم بهشت یا جهنم، تا کی قراره اونجا باشیم؟ تا کی قراره زندگی کنیم؟ آخرش چی میشه؟ نتیجه چیه؟

مهم تر از همه من کی ام؟ این آدمی که تو آینه میبینم کیه؟ چرا نمیشناسمش؟