سکوتم برای این هست که ذهنم پر از حرفه. حرفایی که میدونم هیچکس درکشون نمیکنه و بابتش بغلم نمیکنه.
دلتنگی خیلی قوی تر از غروره ؛ اگه پیام نمیده از غرورش نیست احمق دلش برات تنگ نمیشه.
ناگهان به حال خود گریستم
چرا که بعد از هر خوشی، نگران بودم
که چقدر طول میکشد تا اندوه
دوباره به سراغم بیاید.
تنها ملاکم واسه شخصیت آدما
وفاداری توی روزای سخت به حرفاییه
که تو روزای خوب بهمدیگه زدن.
هیچ کس حق این رو نداره که قضاوتت کنه، چون هیچ کسی واقعا نمیدونه که تو چی کشیدی. اونا شاید جریانها رو شنیده باشن، ولی اون حسی که تو قلبت احساسش کردی رو احساس نکردن