غربت آن‌ست که با جمعی و جانانت نیست ؛

کاش میشد بعضی حرفارو قاب‌ کنی گوشه‌‌ی دنج دلت ، هروقت که دلت گرفت زل بزنی به اون قاب ؛ تو باشی و حس ِخوبی که تو رگا‌ی وجودت جریان پیدا میکنه ( :

_

خدا کند که "تو" را از بلا نگه دارد ؛ همان خدا که مرا مبتلای چشم ِتو کرد . .

لحظه‌هام پُر شده از تو ؛ از تو و نبودنت و دلتنگی ( :

00 : 00 "

کاش عطر ِروی پیراهن ِتـو بودم ؛

همیشه دلم خواسته بدانم لحظه‌های تو ، بی‌من‌ چطور میگذرد ؛ وقتی که نگاهت به برگ می‌افتد ، به شاخه ، وقتی بوی پرتقال می‌پیچد وقتی باران تنها تو را خیس میکند ، وقتی با صدایی‌ برمی‌گردی‌ ولی پشت‌سرت ، من نیستم . .

_

این جان و دل و دیده پی ِدیدن اوست ؛ جان و دل و دیده را به دیدار دهیم . .

میدونی هیچکس تو زندگیم به جز تو نمیتونه منو خوشحال یا ناراحتم کنه ؛

00 : 00 "