جان شيرين منى ؛ بلكه ز جان شيرين‌‌تر . .

00 : 00 "

یکم‌ من مونده با کلی فکر به تو ؛

چشات برق داشت ؛ یه جور برق ِخوشایند ، که وقتی بهش خیره می‌شدم ، حس می‌کردم حیفه این چشما خودشون ُگم کنن ؛ قاطی ِروزمرگی شن کدر شن . . ( :

_

خدا به‌ موقع‌ خلق‌ ِتو‌ خوب‌ می‌دانست ؛ نقاط‌ ضعف‌ ِدلم‌ می‌شود دو‌ چشمانت ( =

هرکس که تو را دید ؛ به چشمان ِتو دل باخت . .

00 : 00 "

عزیزتر از جان چه بُوَد ؟ تو همانی ؛

وقتی چیزی مرا رنـج‌‌ میداد ، درموردِ آن با هیچکس حـرفی‌ نمی‌زدم و به‌ تنهایی مشکل را حـل می‌کردم ؛ نه اینکه واقعا احساسِ‌تنهایی‌ کنم ؛ بلکه فکر میکردم که انسـان‌ها ، خودشان باید خودشان‌را نجات دهند . .

_

تا بوده چشم ِعاشق در راه یار بوده ؛ بی‌آنکه وعده باشد در انتظار بوده ( :