عزیزتر از جان چه بُوَد ؟ تو همانی ؛

وقتی چیزی مرا رنـج‌‌ میداد ، درموردِ آن با هیچکس حـرفی‌ نمی‌زدم و به‌ تنهایی مشکل را حـل می‌کردم ؛ نه اینکه واقعا احساسِ‌تنهایی‌ کنم ؛ بلکه فکر میکردم که انسـان‌ها ، خودشان باید خودشان‌را نجات دهند . .

_

تا بوده چشم ِعاشق در راه یار بوده ؛ بی‌آنکه وعده باشد در انتظار بوده ( :

من برای تـو از خودمم گذشتم و الان دیگه نه تو رو دارم و نه‌ حتی خودمو . .

00 : 00 "

خلوت‌نشین ِخاطر‌ ِدیوانه‌ی‌ منی ؛

هیچی عزیزم من خیلی معمولی دوستت دارم فقط گاهی اوقات مثل الان یهو یه حرفت یادم میوفته نیشم تا بناگوش باز میشه و ناخودآگاه قربونت میرم ، دورت میگردم ، و از خوشحالی جیغ میزنم. همین فقط خیلی معمولی و رندوم. دوستت دارم ( =

_

توبه کردم تا دگر هرگز نبینم روی ِاو ؛ توبه شد بادی وزید و برد دل را سوی ِاو ( :

چند وقتی‌ست که شب ؛ مانده‌ست و فردا نمی‌شود . .

00 : 00 "