00 : 00 "

نگاهت ، نور است به روزهای تاریک ؛

شایدم "وجود ِمهر" جسارت بده برای ادامه‌دادن و به صبح رسوندن ِشب‌ها ، شاید واقعاً باید کسی باشه که نور ِتاریکی‌هات باشه و لبخند ِمیونِ اشکات ، که وقتی شب‌هات طولانی شدن و ماهت کم‌سو ، کسی باشه که به قلبش پناه ببری مبادا توی تاریکی دنیات گم شی و دیگه هیچوقت خودتو پیدا نکنی . .

_

گویند که‌ هر چیز به‌ هنگام‌ بوَد خوش ؛ ای‌عشق‌چه‌چیزی‌که‌خوشی‌درهمه‌هنگام ( :

عشق تو چو خون ، اندر رگ و جانم شده‌است . .

00 : 00 "

به خواب ِهر شبم تو را میبینم ؛

قلبِ آدمی را نوازش میکند ، محبت را میگویم که این‌روزها کمیاب شده ، گویی هر کس آن را در صندوقچه‌ای گذاشته درش را بسته و قفل‌ کرده ، و آن را در پَـستوی قلبش پنهان نگاه داشته . .

_

یاری آن‌ست که زهر از قِبَلش نوش‌کنی ؛ نه چو رنجی رسدت ؛ یار فراموش کنی . .

بمان برای کسی که ؛ می‌داند معنی ماندن را . .