منتو را که دارم ، نه دلهره دارم
و نه غم قلبم را در بر میگیرد ،
اندیشهام آرام است و فکرم شاد ( :
شاید نتوانم زخمهایت را مرهم شوم ،
اما ببین تنم را ، زخمهایی همچون تو
دارد . .
مرهمی بهر ِدلم نیست به جز چشم ِتو باز ؛
چشم ِتو ، پنجرهای روشن از آن سوی نیاز . .