گـاهی دلـم ،
بـرای خـودم تنـگ مـیشـود ،
بـرای آن کسـی کـه بـودم ،
وقـتـی هنـوز دوستـت نداشتـم . . .
امـا خـب عزیـز مـن ،
در هیـاهـوی دنیـا ،
اگـر انـسانـی را یـافتـی کـه تـو را مـیفهـمـد ،
رهـایـش نـکن . . .
ترسـنـاکتـر از ؛
تمـوم شـدن ِروزهـای خـوب ،
تمـوم شـدن ِآدمهـای خـوب ِ . . .
مـرا بـبـخش کـه ،
آرزوهـای زیبـا و بـزرگـم را ،
در تـو تـصور کـردم ،
تـو بـه انـدازهی آنهـا نبـودی . . .