کـاش میـشد ازش پرسـیـد :
شکستـن قلـب کسـی کـه ،
همـیـشه پشتـت بـود ،
و از تـه قلبـش دوسـت داشـت ؛
چـه حسـی داره . . ؟
امـا هیـچ انسـانـی ،
بـه انـدازهی کسـی کـه از ،
دوسـتداشتـنِ آدم ِاشتـبـاه برگشتـه ،
خستـه ، بـیپنـاه و غمـگـین نیـست :)!'
احتـیـاج دارم ؛
وقتـی بـه یـکی اعتـمـاد میکنـم ،
گنـد نـزنـه بـه همـه چـی . . .
بالـاخـره مـن مـانـدم و مـن ،
مـن از مـن رنجیـده اسـت ،
و هیـچ کـس نیـست ،
پـا در میـانـی کنـد . . .