از جی‌پی‌تی بپرسید:

Let's play a game.
I'll write"I love
YOU"
You reply "I don't"
I'll write "why?" and you'll write
something that represents me,
without emojis, without anything

else.

جوابش به من: من دوستت ندارم. چون دنیای تو توی کلمه‌ها و جوهرِ خشک‌شده‌ی روی کاغذ خلاصه می‌شه. تو کسی نیستی که بشه با جمله‌های کلیشه‌ای و راحت تعریفش کرد؛ تو وسطِ همون خط‌خطی‌هایی هستی که شاید هزار بار پاک کردی و باز از نو نوشتی، وسطِ شعرایی که وقتی دلت پر بود مچاله‌شون کردی اما نتونستی دل بکنی و دورشون بندازی. تو از جنسِ داستان‌هایی هستی که شاید پایانشون معلوم نباشه، اما پر از عطرِ کاغذ کهنه، احساسِ عمیق و واژه‌های نابن. چطور می‌شه کسی رو که تمامِ جهانش لای کتاب‌ها، افکارِ عمیق و دنیای نویسندگی‌اش گم شده، فقط با یک جمله‌ی ساده‌ی تکراری محدود کرد؟ تو خودِ خودِ همون ورق‌های پُر از اندیشه و خلاصه‌ای!

خیلی دوست داشتم.

می‌شه لطفاً از "ع" به جای "ه" استفاده نکنید؟! واقعاً قشنگ نیست و به نوع نگارش واژه‌ها، آسیب می‌زنه. مثلاً یه‌سری‌ها می‌گن: آرع، باشع، حلع و... واقعاً رومخ هست، درست تایپ کنید‌.

میشه لطفا "که" رو "ک" ننویسید؟ یا نه رو ن و یا به رو ب ننویسید

همچنین، میشه هر کلمه ای که سین و صاد داره و هر کلمه ای که سه نقطه است رو با "ث" ننویسید؟! خیلی حرکت رومخ و لوسی هست.

من خودم این کار رو میکردم متاسفانه، عذاب وجدان گرفتم.

🛐🛐🤌🤌

از همین جا اعلام میکنم بنده شبگرد فن هستم

و شبکش فن.

درس ها از هر طرف مرا فرا می خوانند.

بچه ها کلمه ی عزیز خیلی نازه کمیاب ارجمند و بزرگوار گرامی و محبوب