_

داشتم می‌نوشتم: آدما با دوست داشتنیاشون امتحان میشن گوشه ذهنم بهم نهیب زد: آره دوست داشتنیاتونو سیر ببینید که مثل این بدبخت داغ دیدنش رو جیگرتون نمونه .

دلم میخواد بگم کاش دیگه حالمون خوب میشد ،ولی نه ؛ کاش دیگه بعد شما نمونم زیاد عزیزجان سخت میگذره ، سخت تر از چیزی که تصورش و میکردم اما، هر چه حسین-ع- بخواهد و خدای حسین-ع- تدبیر کند… .

از این حجم از حال خراب که فاصله بگیریم ماشاالله به این ملت ما که خسته نمیشن و تا انتقام نگیرن واقعا آروم نمیگگیرن🙂 ماشاالله هر شب پر شور تر از شب قبل .

تا قبل از رفتنتون غصه عزاداری که برا سردار نکردیم و می‌خوردیم! حالا چی؟ بگو چی کار کنم باباجانم با غمتون که رسوخ کرده تو سلول به سلول تنم و… .

ما در هیچ‌حال، قلب‌هایمان خالی از غم نخواهد شد؛ چرا که غم، ودیعه‌ای است طبیعی که ما را پاک نگه می‌دارد. انسان‌های بی‌اندوه، به معنای متعالی کلمه، هرگز "انسان" نبوده‌اند و نخواهند بود. از این صافیِ انسان‌ساز نترس ‌.

_

خب کم‌کم که نه تقریبا کاملا رسدیم ته خط ۴۰۴ ، چهارصد و چهاری که اولش برام شیرین شروع شد و اولین صدایی که شنیدم صدای کسی بود که الان دیگه نیست، بگذریم . یه سال و گذروندیم که اندازه دو دهه توش داده و اطلاعات رد و بدل شد سالی که واضح آخرالزمانی بودنش و به رخمون کشید . سالی که سخت گذشت ولی به هر حال داره تموم میشه!! قرارع وارد یه سال نو بشیم بدون خیلی عزیزامون بعضی با جیگر سوخته و با کمر خم باید سال جدیدو حس کنیم. اما موردی که این وسط من داغدار و سرپا نگه می داره برا فکر کردن به سال جدید چیزی که باید انجام بدم، کارهایی که نکردم و قولش و دادم، آینده‌ایِ که باید برای دلخوشی عزیزترینام و سربلندی مملکتم بسازم و مهدی-عج- که امیدوارم امسال بتونم روی ماهش و ببینم !! پس عقب گرد، توقف، ناامیدی، افسردگی، مرگ زودهنگام؛ تعطیله. ما هممون مدیونیم خودمونیم خوب می‌دونیم به خیلیا هم مدیونیم پس بیاید یه یاعلی بگیم و سال ۴۰۵ و جوری شروع کنیم که به قول رفیقمون بشه سال ترقی و پیشرفت سالی که اسممون عالم گیر بشه .

مورد دوم اینکه خودم می‌دونم خُلق خاصی دارم زحمت بکشید بنده رو حلال بفرمایید نمی‌خوام بگم همینِس که هست ولی خب ظاهر و باطن همینِ و چاره ای جز تحمل ندارید به بنده مربوط نیست🤧 بعدم اینکه بدون ارزشمندی حتی تویی که نمیشناسمت😅 .