پیام امروز رهبری به اجلاس نماز... مهمترین کار ممکن اقامه نماز هست و رهبری دارد به والدین و سپس معلم‌ها اشاره می‌کند که در قبال آن وظیفه دارید. @ALEF_KAF_NEVESHT

#ویراست بعداً نوشت: ترامپ نبرد ولی معنای صلح رو اکادمی صلح نوبل معنا کرد. جایزه رو داد به اپوزیسیونِ ونزوئلا که دنبالِ آوردن آمریکا به ونزوئلا هست! یه چیزی شبیه نرگس محمدی، البته نه مثل این یارو پخمه! @ALEF_KAF_NEVESHT

کدام یک از زندگی بیشتر لذت می‌برند؟! پسر کوچولویی که برایش یک شورت خریده‌اند یا پسری که باباش برایش یک بی‌ام‌وِ کادوی تولد گرفته؟! اصلاً سوال اول را بی‌خیال باشید! کدام یک باید خوشحال‌تر باشند؟! کدام یک باید احساس بهتری در زندگی داشته باشند؟! جوابِ ظاهراً عاقلانه‌ی اکثریتِ آدم‌ها که معلوم است! ولی واقعیت دقیقاً همین کلیپی است که می‌بینید. آدم‌ها وقتی در یک زندگیِ سراسر پر از نعمت و بریز و بپاش زیست کنند، از داشتنِ چیزهایِ جدید احساس رضایت نمی‌کنند، از طرفی با کمترین مشکل یا کمبود یا اصلاً بدون کمبود و به صورت کاملاً عادی به سمت ناامیدی و خستگیِ از زندگی پیش می‌روند. و این ماجرا یک موضوعِ کاملاً اثبات شده در مسیر زیست آدم‌هاست. مثالش را شهید مطهری درباره‌ی خودکشیِ صادق هدایت زده است! آنجا که می‌گوید این آدم اگر کمی سختی زندگی چشیده بود، با چند بار خودکشی سعی نمی‌کرد از زندگیِ بی معنایِ خودش راحت بشود؛ که در نهایت موفق هم شد! اما آدم‌هایی که طعم سختی را می‌چشند و حد و حدودی در داشته‌ها دارند، طعمِ زندگی را بیشتر و بهتر از گروه اول درک می‌کنند. معنایِ ساده‌ی آن می‌شود لذت این گروه از نان و پنیر در حالی که گروه اول از خوردنِ غذاهایِ آن‌چنانی این لذت را نمی‌برد. معنای ساده‌ی آن می‌شود همین کلیپ! از داشتن شورتِ چند هزار تومانی جوری خوشحال است که طرف با داشتن بی‌ام‌و به ذره‌ای از آن خوشحالی نرسیده! سفارش کرده‌اند بزرگان که بچه‌هایتان را در سختی تربیت کنید، نه در ناز و نعمت! و تأمین همه‌ی خواسته‌هایشان اتفاقاً ظلمِ به خود بچه‌هاست... @ALEF_KAF_NEVESHT

نکته‌ی خوبِ یکی از بزرگواران در مورد کلیپ بالا؛ سلام و ارادت صبح آدینه‌تون بخیر من‌باب کلیپی که در مورد دو پسربچه گذاشتین یه حرف قشنگی دکتر صاحبی میزنه (ایشون رو فقط با علم روانشناسی اش بشناسید ولاغیر) «آدمها باید تا یک حد پول داشته باشند که حد متوسط رفاه رو داشته باشند(نیاز بقا حل بشه) نه خیلی فقیر باشند که دائم برای بقا بجنگند و از نیازهای دیگرشون بمونند، نه خیلی پولدار.» میگه «پولداری ملال میاره و ملال هم باعث میشه تو رشد نکنی» بعد یه حرفی از جلال آل احمد میزنه میگه «سیمین و جلال هر دو معلم بودند، یکی استاد دانشگاه و دیگری معلم؛ سیمین میگه تا یه مقدار پول دستمون میومد جلال سریع اون رو خرج کسی یا چیزی می‌کرد میگفتم جلال چرا نمی گذاری پول دار بشیم میگفت من میترسم از خنگی. خنگی تو رو از رشد میندازه. میگفتم این همه پولدار جلال کدومشون خنگ هستند؟! و بعدها که جلال رفت و با یکی از این مرفهین آشنا شدم منظور جلال رو فهمیدم و ...» تلاش کنیم در حد رفاه خودمون نه در حد رسیدن به خنگی☘️ ممنونم از خانم دکتر، سپاس فراوان @ALEF_KAF_NEVESHT

#ویدئو_نقاشی @shogh_prvz

دوست داشتید با نگاه هنرمندان با زندگی شهدا آشنا بشین، عضو «شوق پرواز» بشین این تیمِ از همه‌جایِ کشور رو می‌شناسم و از دوستان ما هستن الحمدلله، کارشون هم بیستِ بیست... @shogh_prvz

پسرِ معلمی همکلاسی ما بود که گاهی سرِ کلاسِ معلمی جدّی خواب می‌رفت. ما دهه شصتی بودیم! یعنی برق سه فاز از کله‌مان می‌پرید وقتی آن پشت و پسل‌هایِ دورِ از چشم معلم می‌رفت روی حالتِ قهر و مست خواب می‌شد. و بالاخره یک بار معلم رسید بالای سرش! و برگشت! نزدیک‌های تخته‌سیاه گفت «بذارید بخوابه! خبرش رو دارم، می‌دونم که تا آخرِ شب درس می‌خونه...» به همین راحتی استرس و نگرانیِ مایِ بیگناه هم تمام شد. چون طبیعتاً منتظرِ نه تنها کتک خوردنِ آقازاده بودیم، بلکه منتظرِ سرریزِ تبعاتِ این جنایت به بقیه و من‌جمله خودمان هم بودیم، که به خیر گذشت. اما آن اتفاق یکی بود توی همه‌ی سال‌های تحصیل ما. یک نفر که چند باری چرت زد و نمونه‌ی دیگری اتفاق نیفتاد، تا امروزی که سرِ کلاس‌های مختلف می‌روم برای تدریس یا گفتگویِ با دانش‌آموزان! در روزگارِ دهه‌هشتادی‌ها اما زیاد با این مورد برخورد می‌کنم که سرِ کلاس چرت می‌زنند! پسر و دختر هم ندارد و البته در پسران کمی بیشتر است. و طبیعتاً در اکثریت این موارد هم می‌توان دیرخوابیدن‌هایِ مرسومِ این روزگار را دلیل آورد. بچه‌هایی که تا نیمه‌شب یا دارند برای بار هزارم جومونگ و یوزارسیف می‌بینند یا بیشترشان درگیرِ شبکه‌های اجتماعی هستند. و این خیلی خوب نیست! و این نسل از رعایت نکردنِ زمانِ خواب طلایی که گفته می‌شود از ساعت ده شب شروع می‌شود، در آینده‌ی زندگیِ خودش ضربه خواهد خورد، که البته در زندگی نوجوانانه هم دارد ضربه می‌خورد. کاش کمی در محورهای مختلفِ تربیتی کار موثر کرده بودیم که در این مورد هم حداقل انتظار داشته باشیم کاری برای درست کردنِ خواب و خوراکِ بچه‌ها بشود. این‌ها توی سن رشد بیشتر از هر چیزی به خوردنِ روی نظم و برنامه و خوابیدنِ روی نظم و اصول نیاز دارند؛ که باعثِ جلوگیری از بسیاری از بیماری‌هایِ روحی و فکری و حتی جسمی آنها هم می‌شود... پی‌نوشت: برخورد من البته با خوابیدن بچه‌ها سر کلاس‌هایم دوگانه است. کلاس‌های مافوقِ برنامه را آزاد گذاشته‌ام بیشتر، اما دانش‌آموزِ ثابتم اگر نمره‌ی خوبی می‌خواهد، لاجرم باید قبل از کلاس خواب‌هایش را کرده باشد :) @ALEF_KAF_NEVESHT

مقاله‌ای در نشریه The Cut با عنوان «چگونه زمان پیدا کنیم برای کتاب خواندن؟» به سراغ ۱۸ نویسنده، روزنامه‌نگار، منتقد ادبی و اهل کتاب رفته و از آن‌ها درباره راهکارهای شخصی‌شان برای گنجاندن مطالعه در روزمرگی‌ها پرسیده است. بخوانید جالب است: ۱. مولی یانگ، منتقد کتاب آمریکایی او کتاب را همیشه همراه خود دارد و می‌گوید: «همان‌طور که مردم گوشی همراه دارند، من هم کتاب می‌برم.» برای او مهم نیست کتاب نیمه‌خوانده بماند، بلکه فرصت‌های کوتاه مطالعه را از دست نمی‌دهد. ۲. انجلا گاربس، نویسنده آمریکایی توصیه می‌کند زمان مطالعه را در تقویم ثبت کنید. او به‌عنوان مادر، وقتی دخترش به خواب می‌رود، برای خود «زمان مطالعه» رسمی در نظر می‌گیرد. ۳. حنیف عبدالرقیب، شاعر و نویسنده آمریکایی بر خلاف سخت‌گیری روی کمیت، معتقد است حتی خواندن یک پاراگراف هم کافی است. هدف، حفظ ارتباط با کتاب است نه رسیدن به عددی مشخص. ۴. دوری شافریر، نویسنده آمریکایی مطالعه را در لحظات خالی روز جای می‌دهد، به‌ویژه پیش از خواب حتی اگر فقط پنج صفحه باشد. ۵. اکواکِ اِمِزی، رمان‌نویس نیجریه‌ای-آمریکایی تأکید می‌کند باید با خود روراست بود. اگر زمان کافی ندارید، شاید بهتر است با یک رمان کوتاه شروع کنید و فشار نیاورید. ۶. سم سندرز، خبرنگار آمریکایی بر قدرت «کتاب صوتی» باور دارد و هنگام پیاده‌روی یا رانندگی به کتاب صوتی گوش می‌دهد که آن را معادل خواندن می‌داند. ۷. جیا تولنتینو، نویسنده آمریکایی برای جلوگیری از وسوسه گوشی، از تایمر استفاده می‌کند و می‌گوید ۲۰ دقیقه مطالعه بی‌وقفه بهتر از ساعت‌ها اسکرول کردن است. ۸. تاوی گِوینسون، بازیگر و ویراستار آمریکایی به جای گوشی، کتاب را به تخت خواب می‌برد و این تغییر ساده به او کمک کرده شب‌ها بیشتر مطالعه کند. ۹. کیتلین گرینج، رمان‌نویس آمریکایی توصیه می‌کند کتاب‌هایی بخوانید که برایتان لذت‌بخش است، چون لذت بردن از مطالعه باعث بازگشت خودبه‌خودی به کتاب می‌شود. ۱۰. اشلی سی. فورد، نویسنده آمریکایی معتقد است لزومی ندارد همیشه کتاب را کامل بخوانید، اگر کتابی به دلتان ننشیند، رهایش کنید و سراغ کتاب دیگری بروید. ۱۱. اوچوکو آکپووبوو، نویسنده نیجریه‌ای-آمریکایی زمان مشخصی برای مطالعه تعیین می‌کند و آن را «قراردادی با خود» می‌نامد، همانند ورزشکاران با انضباط پایبند آن است. ۱۲. سکاچی کول، روزنامه‌نگار کانادایی-هندی‌تبار توصیه می‌کند با کتابی شروع کنید که خیلی هیجان‌زده‌تان می‌کند تا با اشتیاق زمان مطالعه را پیدا کنید. ۱۳. سعید جونز، شاعر آمریکایی به جای برنامه سخت‌گیرانه، با خود قرار می‌گذارد که فقط چند صفحه بخواند، که اغلب باعث می‌شود بیشتر مطالعه کند. ۱۴. مگان اوکانل، نویسنده آمریکایی وقتی از خانه خارج می‌شود، گوشی را جا می‌گذارد و کتاب می‌برد و می‌گوید: «وقتی گوشی نیست، ناگهان ۸ ساعت زمان پیدا می‌کنید!» ۱۵. زن رُمانوف، رمان‌نویس آمریکایی برای کاهش فشار ذهنی چند کتاب را همزمان می‌خواند تا بسته به حال و هوایش یکی را انتخاب کند. ۱۶. اما استراب، کتاب‌فروش و نویسنده آمریکایی می‌گوید: «برایم مهم نیست چند صفحه بخوانم، فقط اینکه لحظه‌ای از روز را با کتاب بگذرانم برایم کافی است.» ۱۷. رمبرت براون، نویسنده آمریکایی ترجیح می‌دهد کتاب‌هایی بخواند که از قبل در فهرست داشته است؛ همین هدف‌گذاری به او انگیزه می‌دهد. ۱۸. کارمن ماریا ماچادو، نویسنده داستان کوتاه آمریکایی به ارزش بازخوانی باور دارد و می‌گوید بازخواندن کتاب‌های مورد علاقه، همان‌قدر ارزشمند است که خواندن کتاب تازه. #کتاب_بخونید @ALEF_KAF_NEVESHT

این لیست رو هم یادتون هست دیگه👆 البته به روز رسانی می‌خواد که باید حوصله‌ش بشه؛ که اگه بشه :)

خدا رحمت کند آقای محمد کاسبی رو سر هیچ ماجرایی مردم، کشور و دینش رو فدا نکرد و نفروخت... @ALEF_KAF_NEVESHT

دل رفته پیِ عشق خودش، مانده ولی این تن خاکی... @ALEF_KAF_NEVESHT