18) کتاب الکدخدا و کتاب الهیلاج، ابن ندیم آنها را دو کتاب جداگانه دانسته ولی قفطی آنها را با هم آورده است. از این کتاب نسخه‌ای در دست نیست. اصطلاحات فارسی کتاب نشان‌دهنده ان است که مطالب مربوط به آن بازمانده از دوره ساسانی است. احتمال دارد که این کتاب منبع کتاب الزائرجات فی استخراج الهیلاج و الکدخاء بوده باشد که جزء چهارم الجامع الشاهی سجزی است. 19) کتاب القواطع علی الهیلاجات، نسخه‌ای از آن در دست نیست. 20) کتاب المزاجات، به نوشته ابن ندیم این کتاب کمیاب بوده است، ولی شاید همان کتاب المزاجات الکواکب باشد که سجزی در بخش ششم الجامع الشاهی آورده است. در این کتاب از ترکیب دو، سه، چهار، پنج، 6 و هفت سیاره بحث می‌شود. 21) کتاب قرانات الکواکب فی البروج الاثنی عشرة، حداقل یک نسخه از این کتاب باقی مانده و در آن از آثار ترکیبات سیارات در هر یک از صور منطقة البروج بحث شده است. 22) کتاب احکام تحویل سنی الموالید، نسخه‌هایی از این کتاب در پاریس و کتابخانه اسکوریال محفوظ است. سجزی گزیده‌ای از آن را در 23 باب با عنوان منتخب کتاب الموالید تهیه کرده، از این اثر نسخه‌هایی در کتابخانه ملی و آستان قدس محفوظ است. سپس خود سجزی این خلاصه را با عنوان برهان الکفایة به فارسی ترجمه کرده است که نسخه‌ای از آن در کتابخانه آستان قدس محفوظ است. این اثر ابومعشر را یوحنا اشبیلی به لاتینی ترجمه کرد که در 1489م و در 1515م در ونیز به چاپ رسید. 23) کتاب المیل فی تحاویل سنی الموالید، نسخه‌ای از آن در دست نیست. 24) کتاب الاختیارات، در نسخه شماره 7490 ملحقات موزه بریتانیا رساله‌ای با عنوان اختیارات وجود دارد که بعد از المدخل الصغیر ابومعشر آمده است و احتمال دارد از او باشد. همچنین هشتمین رساله از الجامع الشاهی عنوان «اختیارات» دارد ولی انتساب آن به ابومعشر قطعی نیست. 25) کتاب الاختیارات علی منازل القمر، احتمال دارد جزئی از کتاب الاختیارات باشد. همچنین دو کتاب به زبان لاتینی از ابومعشر ذکر شده که بر اساس منازل قمر تألیف شده‌اند. 26) کتاب الاوقات یا کتاب اوقات علی اثنی عشریة الکحواکب، اولین نام را ابن ندیم و دومی را قفطی آورده است. هر چند هر دو باید نام یک کتاب باشند. این کتاب احتمالاً درباره زمان‌های مناسب برای آغاز کردن کارهای گوناگون است، آن‌طور که از روی یک دوازدهم قوس هر صورت منطقة‌البروجی معلوم می‌شود. 27) کتاب المسائل، به نوشته ابن ندیم این اثر نوعی گردآوری بوده است. 28) کتاب الکامل یا کتاب المسائل، به گفته ابن ندیم ابومعشر نتوانست این کتاب را به پایان برساند. احتمال دارد این کتاب همان کتاب المسائل مذکور باشد. 29) کتاب الانوا\، این کتاب مفقود شده است. 30) کتاب الامطار و الریاح و تغییر الاهویة، احتمالاً همان کتاب السر است که متن اصلی آن در دست نیست. ترجمه لاتینی این اثر در 1507م در ونیز همراه با رساله فی علل القوی المنسویة الی الاشخاص العالیة الدالّة علی المطر، تألیف یعقوب بن اسحاق کندی، به چاپ رسید. 31) کتاب طبایع البلدان و تولد الریاح، این کتاب مفقود شده است. موضوع این کتاب احتمالاً این بوده که چرا تأثیر فلکی واحد سبب پدید آمدن نمودهای جوی متفاوت در نواحی گوناگون جهان می‌شود. 32) کتاب تفسیر المنامات من النجوم، احتمالاً این کتاب درباره تعبیر خواب‌ها برمبنای دلالت‌های احکام نجومی بوده است که هیچ نسخه‌ای از آن به دست نیامده است. @ALTAFHIM

#دعای‌احتجاب ✅ سـفـارش شـده شـبـهـایِ جـمـعـه به نیابت از مولا امیرالمؤمنین‌علی علیه‌السّلام 🕰 7:40 🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃 🌾🍃🌾🍃🌾🍃🌾🍃

🔰فراخوان دهمین جشنواره کشوری رویای کهکشانی من با رویکرد رقابت نقاشی منتشر شد. 🌠 اطلاعات تکمیلی در وبسایت آیاز 🔶️طراح پوستر: کیوان لشکری https://ayazastro.com/10th-royaye-man-mordad-04/

🔰فراخوان دهمین جشنواره کشوری رویای کهکشانی من انجمن نجوم آیاز تبریز با همکاری سازمان فضایی ایران، دهمین جشنواره کشوری «رویای کهکشانی من» را برگزار می‌کند. این جشنواره، فرصتی است برای علاقمندان به نقاشی تا استعداد خود را در حوزه «نجوم و فضا» بیازمایند. 🌠بخش‌های مختلف دوره دهم ۱. رقابت نقاشی مهلت پذیرش آثار: ۳۰ مهر ۱۴۰۴ ۲. کارگاه‌های آموزش نقاشی، نجوم و دانش فضایی 🔴 عناوین بخش رقابت هر شرکت کننده می‌تواند فقط یک اثر در یکی از موضوعات زیر ارسال کند. ۱. آب، کلید حیات در مریخ توضیح: آب مایه حیات است. با نقاشی‌ات نشان بده که چگونه می‌توان به سیاره سرد و خشک مریخ، آب منتقل کرد؟ آنجا را آباد کرد؟ در آن سیاره کشاورزی و دامپروری کرد؟ یا…؟ ۲. زمین را نجات بده! توضیح: منابع سیاره زمین – آب، هوا، خاک – محدود است. هوا و آبهای زمین توسط انسان‌ها آلوده شده‌اند. با نقاشی‌ات نشان بده که چگونه می‌توان این سیاره را برای نسل‌های آینده حفظ کرد. 🔴 داوران دکتر ابوالفضل عبدالهی‌فرد و دکتر باقر بهرام شتربانی اعضا هیئت علمی دانشگاه هنر اسلامی تبریز 🔷️ رده سنی شرکت‌کنندگان  🔸️۸ تا ۱۱ سال 🔸️۱۲ تا ۱۵ سال 🎁جوایز برای هر رده سنی سه برنده کشوری و منتخبانی از تبریز اعلام می‌شود‌ هدایای نقدی: رتبه‌های‌ اول ( ۲ میلیون تومان)، رتبه‌های‌ دوم (۱.۵ میلیون‌ تومان)، رتبه‌های‌ سوم (۱ میلیون تومان)، منتخبان تبریز (۵۰۰ هزار تومان) هدایای غیرنقدی: لوح سپاس از طرف انجمن نجوم ایران نیز لوح تقدیر و عضویت یکساله در این انجمن به برندگان اهدا می‌شود‌. در صورت صلاحدید داوران، آثار شایسته تقدیر نیز معرفی خواهند شد. 🔮برای اطلاع از قوانین و شیوه شرکت در رقابت، به وبسایت مراجعه کنید.👇 https://ayazastro.com/10th-royaye-man-mordad-04/ عدم رعایت قوانین منجر به حذف اثر از رقابت است.

شباهنگ یا شِعرای یَمانی که در پارسی با نام تیر نیز شناخته می‌شود (به انگلیسی: Sirius) نام یک سامانهٔ ستاره‌ای و درخشان‌ترین ستارهٔ آسمان شب است. شباهنگ کمابیش از همهٔ نقاط مسکونی زمین دیده می‌شود و در نیمکرهٔ شمالی به عنوان یک رأس مثلّث زمستانی شناخته می‌شود. شباهنگ با ۸٫۶ سال نوری یکی از نزدیکترین ستاره‌ها به زمین است. جرم شباهنگ ۲٫۴ برابر جرم خورشید، و قدر ظاهری آن منفی ۱٫۴۷ است، یعنی تقریباً دو برابر پر نورتر از دومین ستارهٔ پر نور آسمان، سهیل است. چیزی که با چشم بدون ابزار فقط یک ستاره دیده می‌شود، یک منظومهٔ دوتایی ستاره‌ای است که شامل یک ستارهٔ سفید رشتهٔ اصلی به نام Sirius A و یک کوتولهٔ سفید به نام Sirius B می‌شود. فاصلهٔ Sirius A از همدمش بین ۸٫۲ تا ۳۱٫۵ واحد نجومی متغیر است @ALTAFHIM

شباهنگ هم به دلیل درخشندگی ذاتی آن و هم به‌خاطر نزدیکی به زمین، پرنور دیده می‌شود. این ستاره به آرامی به منظومهٔ خورشیدی نزدیک می‌شود، بنابراین در ۶۰ هزار سال آینده، کمی درخشان‌تر دیده خواهد شد. بعد از آن فاصله‌اش از منظومهٔ ما بیش‌تر خواهد شد و بنابراین کم‌نورتر می‌شود. با این حال در ۲۱۰ هزار سال آینده، همچنان پرنورترین ستارهٔ آسمان شب زمین خواهد بود. جرم شباهنگ حدود دو برابر خورشید است و قدر مطلق آن ۱٫۴۲ است. این مقدار، ۲۵ برابر درخشندگی خورشید است اما نسبت به دیگر ستاره‌های پرنور آسمان، مثل سهیل یا پای شکارچی درخشندگی بسیار کمتری است. سن این سامانه بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون سال است.این سامانه در اصل از دو ستارهٔ پرنور آبی‌فام تشکیل شده بود. ستارهٔ سنگین‌تر، Sirius B، منابع خود را مصرف کرد و به یک غول سرخ تبدیل شد. بعد لایه‌های بیرونی خود را بیرون افکند و با رُمبش به درون خود در حدود ۱۲۰ میلیون سال پیش، به حالت کنونی یعنی کوتولهٔ سفید تغییر کرد. این ستاره در پیکر آسمانی (صورت فلکی) سگ بزرگ قرار دارد به همین دلیل در زبان انگلیسی به آن Dog Star هم می‌گویند. نام آن در سامانهٔ نام‌گذاری بایر «آلفا سگ بزرگ» (به انگلیسی: Alpha Canis Majoris) است. کنار روزی شباهنگ نشانه‌ای از شروع طغیان رود نیل در مصر باستان و همچنین روزهای سگی در یونان باستان بود. همچنین در منطقهٔ خور و بیابانک (جندق و بیابانک) همزمان با کنار روزی شباهنگ، جشن شلغم برگزار می‌شود.حال آنکه در نیمکرهٔ جنوبی و برای پولینزیایی‌ها همین ستاره، نشانهٔ زمستان بود و مرجع مهمی برای جهت‌یابی در اقیانوس آرام به حساب می‌آمد. @ALTAFHIM

در اسطوره‌های ایرانی و زرتشتی، ستارهٔ شباهنگ، ستارهٔ روزآهنگ، تیشتر یا تیر (با سیارهٔ تیر یا عطارد اشتباه نشود) نامیده می‌شود، و نماد تیشتر، ایزد و ستاره باران و باروری خاک شناخته می‌شود. تیشتر ایزدی نیرومند است که به صورت مردی شکوهمند بر گردونهٔ خود آشکار می‌شود که هزار تیر و هزار کمان زرّین و هزار نیزه و هزار خنجر و هزار گرز فلزین دارد و زمانی به شکل گاوی بزرگ درمی‌آید و گاهی، به شکل اسبی سفید با سم‌های بلند و بر اپوش، دیو خشکی می‌تازد. ستارهٔ نماد اپوش‌دیو، قلب عقرب است که درخشان‌ترین ستارهٔ صورت‌فلکی کژدم است. همچنین در فرهنگ عرب پیش از اسلام این ستاره مورد ستایش بوده است، در قرآن، آیهٔ ۴۹ سوره نجم این باور را تخطئه کرده است: «و اوست (خداوند یکتا) پروردگار ستارهٔ شِعری (شباهنگ)» یعنی باید آفرینندهٔ ستاره را پرستید نه ستاره را. شباهنگ، تیشتر پهلوی یا روزآهنگ، ایزدی است که یشت هشتم اوستا از آنِ او است؛ بنابراین یشت، تیشتر ستاره‌ای است سپید، درخشنده و دورپیدا. او سرشت آب دارد، توانا است و نژادش از آپم نپات است. او سَرور همهٔ ستاره‌ها است. در شایستهٔ ستایش و نیایش بودن، همسنگ هرمزد آفریده شده است. اگر چنین نمی‌بود، پری خشکسالی همه‌جا را از میان می‌برد. اگر او را بستایند، دشمن و گردونه‌ها و درفش‌های ایشان به سرزمین‌های آریایی وارد نخواهد شد و بیماری‌ها وارد نخواهند شد. طلوع او همزمان با تازش دوبارهٔ چشمه‌های آب است. برای برآمدن و طلوع او باید گوسپندی یکرنگ را قربانی و بریان کرد؛ آنگاه او طلوع خواهد کرد. در ده شب نخستین به پیکر مردی جوان و پانزده ساله در آسمان خواهد درخشید. در ده شب دوم به پیکر گاوی زرین‌شاخ خواهد درخشید. در ده شب سوم به پیکر اسبی سپید با گوش‌های زرین و لگام زرین خواهد درخشید و آنگاه به دریای فراخکرد خواهد رفت، با اپوش‌دیو خواهد جنگید و نخست از او شکست خواهد خورد و سپس به یاری هرمز بر او پیروز خواهد شد. آنگاه دریا را به موج، جنبش، خروش و طغیان در خواهد آورد و ابر از دریا برخواهد خاست و باد آن ابر را به بوم‌ها خواهد راند و باران خواهد بارید. در منطقه خور و بیابانک (جندق و بیابانک) همزمان با کنار روزی (طلوع سالانه) شباهنگ، جشن شلغم برگزار می‌شد. در میانه ایران کشاورزان قدیمی با این ستاره به خوبی آشنا هستند و چون طلوع آن همزمان است با عبور از نیمه تابستان و کاهش دما و خنک شدن نسبی هوا و اصطلاح ستاره خنک را بر آن نهاده‌اند. در آمریکای جنوبی و تمدن مایاها و اینکاها، اعتقاد شدیدی به ستاره‌شناسی وجود داشته است به طوری که خورشید، ماه و ستاره شعرا، اصلی‌ترین منابع انرژی بودند که مورد تقدیس قرار می‌گرفتند. @ALTAFHIM

شباهنگ به عنوان پرنورترین ستارهٔ آسمان شب در نخستین سوابق رصدی، ثبت شده است. شباهنگ از قطب جنوب تا نهایتاً مدار ۷۳ درجه شمالی قابل مشاهده بوده و در ۱۱ دیماه (۱ ژانویه) نسبت به همه این عرضهای جغرافیایی به مقابله (اوج نیمه شبی) می‌رسد. این ستاره برای مصری‌های باستان اهمیت ویژه داشته و آن را به عنوان ایزدبانو سوپدت باعث حاصلخیزی زمین‌های‌شان می‌شد. طلوع سالانه آن در نیمه تابستان، مبدأ سال مصری و همزمان با طغیان رود نیل بوده است. از افق شمال مصر و میانه ایران در بیشتر شبها آشکار بوده، غروب سالانه آن نیمه خرداد (پیش از غروب خورشید) بوده و پس از حدود دو ماه ناپیدایی، طلوع سالانه آن نیمه مرداد (پیش از طلوع خورشید) می‌باشد @ALTAFHIM

این ستاره در پارسی با نام‌های کاروان‌کش، وَراهَنگ، روزآهنگ، شب‌کش، شباهنگ، خُنُک، تیر و تیشتَر نیز نامیده می‌شود. زبان‌های اروپایی نیز ستاره سیروس (به انگلیسی: Sirius) خوانده می‌شود، ستارهٔ آلفای صورت فلکی سگ بزرگ، کلب اکبر است @ALTAFHIM