خب

درباره نماد تمدنی لاجرم آمریکا یعنی چیزی که باید باشه تا تمدن آمریکا حفظ بشه یعنی چیزی که ماهیتش جدا از ماهیت آمریکا نیست می‌خوام صحبت کنم. یعنی نمی‌شه روش اسم ماجرا یا واقعه یا اتفاق گذاشت. ماجرای اپستین یا فقط جزیره اپستین غلطه. اپستین یک شاسی برای بنا کردن تمدن چرک‌آلود آمریکا است به خاطر همین دو تا فیلم معرفی می‌کنم که چون نمی‌خوام ببینید اسمشو نمی‌گم. رسمشو می‌گم. یکیش قصه یه دختر بچه خوشگله که یک مرد اونو از مادرش می‌گیره و می‌بره یه جایی که بده به یک پناهگاه مثلا بزرگش کنه. می‌بره می‌ده به یه آدمی که دخترا رو از کوچیکی برای برده جنسی شدن تربیت می‌کنه و بسیار چرک‌آلوده این قضیه تا آخر فیلم که این دختر می‌شه یه فاحشه و بعدش فرار می‌کنه و .... یه فیلم دیگه هم ماجرای یک بنیاد بزرگ مواد مخدر و کارتل اقتصادی هست که یک بخشش در لاس و گاس هست که و کازینو داره. کار این کازینو ارائه خدمات به سناتورهاست. بعدش هم قتل دخترها و انداختن قتل و .. گردن سناتور فاسد. چون شاید رابطه جنسی به اندازه کافی نتونه پرونده بسازه.😐 متاسفانه اینقدر از این فیلمها زیاده که شاید نشه اسمش و یا حتی رسمش رو آورد. فقط همینقدر بدانیم که شیطان بیکار نیست. یا ایها الانسان... ۶۱/یس یا علی مدد #واقفی

💯📱 #ببینید 📸 #گزارش_تصویری 🔅 معرفی برگزیدگان نهایی رویداد ملی طبا 🔹 حسین مجاهد؛ طرح معلم هزار قصه 🔸 محمدرضا مهدیار؛ طرح دانا: ربات دستیار هوشمند خانگی 🔹 سیدهادی حسینی اصل؛ طرح شتاب دهنده استعداد اوجمان 🔸 سیداحمد بطحائی؛ طراحی مجموعه پویانمایی بچه های موکب 🔹 محمدباقر پرنیان؛ طراحی پلتفرم رقابت آموزشی، مبتنی بر بازی سازی با عنوان آیلیگ 🔸 حبیب داستانیِ بِنیسی؛ تاسیس شرکت دانش بنیان رسانه گستر بنیسی پیشرو در تولید و توسعه بازی های دیحیتالی ایرانی اسلامی 📅 سه شنبه ۲۸ بهمن ماه ۱۴۰۴ 🏢 تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی #نخستین_جشنواره_ملی_علامه_طباطبایی #رویداد_طبا 🆔 @iictchannel

بسم الله الرحمن الرحیم اللهمّ قَرّبْنی فیهِ الى مَرْضاتِکَ و جَنّبْنی فیهِ مِن سَخَطِکَ و نَقماتِکَ و وفّقْنی فیهِ لقراءةِ آیاتِکَ برحْمَتِکَ یا أرْحَمَ الرّاحِمین. پروردگارا! در این روز پربرکت مرا به رضایت و خوشنودی خویش نزدیک کن و از خشم و عذاب خود برهان. به من لیاقتی عطا کن تا خاضعانه تسلیم تو شوم و تو را از هرچه به اندیشه‌ام درآید بزرگ‌تر دانم. خدایا! در این ماه توفیق تلاوت قرآن را بر من ارزانی دار تا چشمم به درخشش آیاتت منور شده، قلبم با هدایت کتابت تسکین یابد. به حق رحمتت. ای رحم‌کننده‌ترین رحم‌کنندگان! آمین! #رمضان #دعای روز دوم #خوشنویسی #واقفی

#طرح_تحول💥 #داستان_کوتاه📃 #گوشی📲 گوشی به دست ، داشتم تو فضای مجازی میچرخیدم گروه ها رو یه نگاهی انداختم و یادم اومد قرار بود دوستم بیاد خونه مون که بخاطر مریضی بچه هاش،برنامه مون رو تغییر دادیم و موقتا این دیدار کنسل شد. گفتم چه خوبه از خودش و بچه هاش احوالپرسی کنم و یه برنامه مجدد بچینم و علاوه بر او ، از دوست دیگه مون هم ، هم زمان بخوام بیان خونه مون. و کمی بعد یادم اومد قرار بود از یکی دیگه از دوستام آدرس یه دکتر خوب رو بپرسم که ازقضا خیلی وقت بود که این بنده خدا هم ازم چندین و چند بار درخواست کرده بود برم خونه شون و باهم دیدن کنیم. خلاصه تو همین حین به خودم اومدم که چقدر دلتنگ دوستانی هستم که مدتیه قرار بر دیدارشون دارم اما با بهانه های مختلف این دیدار به زمانی دیرتر و دورتر واگذار شده و داشتم صفحه گوشی را بالا و پایین میکردم که ... چشمم به عکس پروفایل و اسم یکی دیگه از دوستام افتاد. رو تصویر زدم و دونه دونه پروفایل هاش رو با تاسف و تحیر نگاه کردم. چندتا از عکس پروفایل هاش مربوط به سنگ قبر پدرش بود که به تازگی و کمتر از یک سال پیش فوت شده بود. باز هم ادامه دادم عکس های بعدی ، عکس های بعدی پسر بزرگش که حدود 12 سال داشت، بود. عکس هایی پر از احساس و بی احساس. پر از حس تلخ از دست دادن و سوختن ، توام با توانایی بالایی برای تحمل این فراق و بدون هیچ حسی از زندگی و گرمای وجود دستان کوچک مردی که 12 تا 365 روز رو پدر و مادر،عاشقانه کنارش بودن و به قدکشیدنش نگریستن و از ادب و افتخاراتش لذت میبردن و براش هزاران طرح و نقشه در آینده ای غیرقابل پیش بینی و غیرقابل تصور، داشتن. روزهایی که باهاش دعوا کردن و تلخی، و حالا تلخی ایی بود تلخ تر از تلخی های اون روزها. سنگ قبری سرد در کنار سنگ قبری دیگر. سنگ قبر پدربزرگ و سنگ قبر نوه در کنار هم. دلتنگش شدم. دلتنگ دوست و مادر داغداری که الان به شهر خودشون برگشتن و سوز و سرمای اولین زمستانِ بدون پدر و بدون پسر رو تجربه میکنه. سرمایی جانکاه که فقط با صبری که خدا در وجود آدمی میریزه،قابل تحمل میشه. امیدها و آرزوهای پرپر شده و گور به گور شده. عجب سرنوشت و تقدیری! هیچکس فکرش را هم نمی‌کرد. و هیچکس فکرش را هم نمی‌کند... فکرش را هم نمی‌کند که قرار است در لحظاتی بعد، تقدیر و سرنوشت، چه عروسکی برایمان در صحنه ی روزگار با ساز نزده اش به رقص آورد. ورق میزنم... به اولین عکس ها نزدیک و نزدیک تر می‌شوم. عکس های اول... عکس های زیبایی از تولد پسرش، از ست بودن دو برادر در کنار هم، از لبخند و خوشی دو برادر ، از کیک تولدی در دست با شمع هایی روشن، از شمع هایی که چون صاحب عکس برای همیشه جاودانه شدند از سوختن شمع و آب شدنِ مادر از تک فرزندی شدن و تنهایی های برادری که دیگر فرصتی برای داشتن خواهر و برادری دیگر ندارد از داغ بر دل نشسته که چه بگویم،داغی بر تمام پیکر نشسته... و افسوس و صد افسوس لحظه ای درنگ لطفا... لحظه ای تامل لطفا... زندگی با تمام سختی ها و اندک خوشی هایش برای خودش با سرعتی بالا می تازد شما دیگر نتاز! شما قدری با آرامش و طمانینه طی کن لذت ببر از داشتن ها و داشته هایی که هییییچ چیز نمی‌تواند در ارزشِ وجودی، با آنها برابری کند. این قطارِ روزگار مسیر خودش را طی می‌کند چه با شما،چه بی شما چه با شمای ِ ناراحت و درمانده چه با شمای ِ خوشحال و فرخنده میگن چون می‌گذرد غمی نیست، اما من میگویم،چون می‌گذرد،میگذرد غم هست شادی نیز هم اما همه درگذرند از این گذر ما نیز درگذر هستیم کاش ... و کاش... #پایان✅ #باران✍ 📆 #١۴٠۴/١٢/٠١ 🆔 @ANAR_NEWSS 🎙 🆔@tarhe_tahavol🎙 ♨️ https://eitaa.com/joinchat/949289024Cec6ee02344

منتظر نظرات، پیشنهادات و انتقادات شما راجع به داستان کوتاه‌های #طرح_تحول هستیم👇🌹🍃 🆔 https://daigo.ir/secret/11939349961