ما به تو اقیانوس داده بودیم، اما تو تمامِ عمرت را در یک برکه‌ی کوچک و گل‌آلود، برای چند قطره آب جنگیدی:)

اینکه باگ ایتا هی پیام کانالارو میبره ۱۰ اسفند آزار دهنده ترین مشکلیه که میتونه داشته باشه. داری از غصه گلوگیر میشی تا میزنی کانالارو باز کنی میبره ۱۰ اسفند داغ رو برات یادآور میشه ؛تداعی میکنه هر لحظه ی زهر آلود اون روز رو بابا لعنتی...

گفت‌ از حالت بگو ؟ گفتم ؛ دلی‌ویران ، غمی‌پنهان ، تنی‌بی‌جان اما‌ امیدوارم به علی‌ و خدایش (:

مرگ آمد، چهره ام را بی تو دید اینجا و گفت آنچنان مردی که از من هم نیاید هیچ کار . .

. . .

نامه :)

حرف لغو و بیهوده؛ اشک را خشک می‌کند.

آیت‌الله حائری شیرازی می‌فرماید: آغاز آبادانیِ باطن انسان، اشک انسان است. کاری کنید که چشمه‌ی اشکتان جوشان شود؛ زیرا هنگامی که باران بیاید، آبادانی و حیات نیز می‌آید. کافی است این چشمه خشک شود، آن‌گاه کویر می‌شود و خشکسالی پدید می‌آید. انسان اگر حرف لغو بزند یا به حرف لغو گوش کند، اشکش خشک می‌شود. اصلا چرا باید حرف‌های لغو حق ورود به درون انسان داشته باشند؟

گفتند جواد است سر راه نشستیم در خیل گدایان خبری بهتر از این نیست .

شده پر از گریه باشی ولی انقدر حالت بد باشه که حتی نتونی گریه کنی؟ واقعا درد بدیه .. انگار همه چی توت خفه میشه 🤌🏻