پرسید : تا بهار چقدر مانده است؟ گفت : تا بهار؟ اینجا زمستان طولانیست یک زمستان بسیار طولانی و یکنواخت‌...

دردهایی در این دنیا هست به آن عظمت که دیگر در برابر آنها از اشک کاری ساخته نیست.

و انسان کسی را می‌تواند نجات دهد که خود اصرار به سقوط نداشته باشد.!

و این...

فکر نمی‌کنم چیزی توی دنیا باشه که بتونه به اندازه‌ی «پذیرش» به انسان قدرت بده.

به من گوش کن؛ صدای شکستن می‌دهم.

گاهی بی آنکه بفهمی در طول زمان آدم دیگری میشوی بیشتر سکوت میکنی دیرتر باور میکنی و کمتر میرنجی...

:>>

بنظرم غمگین‌ترین مکالمه‌ی عمر آدم اونیه که آخر شب توی خلوتِ خودت، با خودت دعوا میکنی، خودتو سرزنش میکنی چون به آدمای بی‌لیاقت اهمیت دادی، از خودت بدت میاد چون سر بعضی از آدما اشک ریختی، در آخرم خودت اشکاتو پاک میکنی و میگی کمتر غصه بخور همه‌چی درست میشه...

‏و شب همچون عمرِ مردگان بلند است!

به یه “بیا بغلم ببینم چته تو” نیازمنیدم:)