یه دوره ای از زندگی، آدم انقدر زجر میکشه و براش سخت میگذره که احساس میکنه حتی اگه تا آخر عمرشم خوشحال باشه، دیگه اون دوره جبران نمیشه.
‹اغمــٔـا›
؛
تمام بدنم درد میکند از فکر و خیال،
ای وای من که من تمام زندگی را
در خاطراتم، در افکارم، در دردهایم گذراندم.