حق با پرستوها بود نباید عادت میکردیم ؛ باید درست قبل از اینکه وابسته بشیم کوچ میکردیم یه جای دیگه...!
نه این که حرفی نباشد ، هست خیلی هم هست اما دلشکسته ها میدانند غم به استخوان که برسد ، میشود "سکوت"
قطار میرود ، تو میروی ، تمام ایستگاه میرود!
و من چقدر سادهام که سالهای سال در انتظار تو؛ کنار این قطارِ رفته ایستادهام ..
و همچنان به نردههای ایستگاهِ رفته تکیه دادهام . .
ولی اینطوری نیست که ادما یدفعه بمیرن ، ذره ذره تموم میشن ؛ غم به غم. دلتنگی به دلتنگی.
انسان ، مجموعه ای از بیماریهای جسمی و روحیه که توی وجودش رخنه کردن ؛
درد ، مثل خون توی رگ ها و مثل روح توی وجودش در جریانه و ریشه در ماهیتش داره...