سلام

ابتدا فکر میکردم شاید یک اتفاق ساده باشد تا اینکه بعد از آن هیچ اتفاق دیگری در من رخ نداد.

حرفایی که تو سینه دارم ، همش از جنس سکوتِ !

- مدتیست قلبم رنجی را تحمل میکند که توانش را ندارد:))

میگفت : بیا مست کنیم، شاید تونستم بگم چقدر دوست دارم..

حس میکنم رابطه من با خودم مثل زوج هایی شده که دچار طلاق عاطفی شدن ولی بخاطر بچشون یه جوری باهم کنار میان و به هم احترام میذارن، نیاز داریم یه جوری ادامه بدیم.

ولی از حق نگذریم که خوب از حق گذشتیم.

مانند دیگران نباش ، حتی اگر تو تنها فردی باشی که مانند دیگران نیست ؛

+ میشه لطفا بیای؟ - کجا؟ + به خودت .!

یه روزی بستنیا آدمارو لیس میزنن یه روزی کاه تو انبار سوزنا گم میشه یه روزی دریا تو ماهی زندگی میکنه یه روزی صدا گوش و میشنوه و یه روزی هم من تورو فراموش میکنم.

-هرجوری که دارم حساب میکنم قرار نبوده که تو این سن انقدر احساس خستگی داشته باشم قرار نبوده که انقدر بی حوصله و بی ذوق باشم انقدر روح پیر و ساکتی داشته باشم ، من نمیدونم کجای راهو اشتباه اومدم اما سهم من از زندگی این روح خسته و سردرگم نیست.