و شبی خواهد بود که پس از آن نباشد فردایی

متلاشی ام،از فرقِ سَر تا نوکِ انگشتان پا ‌؛

به درون خویش سقـوط می‌کنم،اما به انتهـا نمی‌رسم.

چیزای زیادی از دنیا نخواستیم، همونا هم نشد!

ʜᴀɴᴅs"!

واقعیت تا دلت بخواهد نا امید کننده است؛ فکر کنم دوباره باید به آن برگردم:)

انگار روی لبه پرتگاهی راه می‌روم که چند هزار نفر از پشت سر به من فشار می‌آورند و می‌خواهند به دره پرتم کنند.

من آرامم فقط کمی بی‌حوصله‌ام ، آسمان روی سرم سنگینی میکند ، تمامِ خنده‌هایم را نذر کرده‌ام که گریه‌ام نگیرد ، هرچه خودم را به کوچهٔ بی خیالی میزنم باز از سر کوچهٔ دلتنگی در می‌اورم ، من خوبم ، اما تو باور نکن.

احساسات می‌گذرند ، رنج می‌ماند.

آخر یه شب این گریه ها سوی چشامو میبره:) #بگوشیم🌱

فراموش میشوی گویی که هرگز نبوده ای،خبری بوده باشی و یا ردّی،فراموش میشوی:))!