بدترین حالت موقعیه که خودت خوب نیستی میخوای حال یکی رو خوب کنی و چیزایی میگی که خودتم میدونی همش حرفه !
خود ِجناب شهریار هم وقتی نوشت :
تو بمان و دگران ، وای به حال دگران
بعدش روشو برگردوند و زیر لب گفت :
دل شکسته و اشک روان . . گواهت بس که
خوش به حال دگران:))))
از یجایی به بعد فقط دلتنگ خودت میشی، همونی که حتی یادت نمیاد کی و کجا جا گذاشتیش .
گاهی آدم میماند بین ماندن و نماندن، به رفتن که فکر میکنی اتفاقی می افتد که منصرف میشوی، میخواهی بمانی ولی رفتاری میبینی که انگار باید بروی و این بلاتکلیفی خودِ جهنم است:))
ما آدما خیلی وقتا احساساتمون و به قدری عمیق مخفی میکنیم که خودمونم یادمون میره، چی بود و کجا دفنش کردیم ...