تا چه مایه اندوهناک و دشوار می‌تواند باشد عالم، وقتی تو هیچ بهانه‌ای برای حضور در آن نداشته باشی. محمود دولت آبادی

کهکشانها کو زمینم؟ زمین کو وطنم؟ وطن کو خانه ام؟ خانه کو مادرم؟ مادر کو کبوترانه ام؟ معنای این همه سکوت چیست؟ من گم شده ام در تو یا تو گم شدی در من ای زمان؟ کاش هرگز آن روز از درخت انجیر پائین نیامده بودم! کاش! حسین پناهی

آماده دیدن،

درود‌ها از سوی نیمکت خالی🌟 این پیام را فوروارد کنید به سوی خانه‌هاتان، بیایید کنار هم. و زیر همین پست، ۱۰ تا از چیزهایی که دوست دارید را بنویسید. من هم، درست مثل آن دو تصویر، برایتان شعری با بوی خانه‌تان می‌سازم. و یک عکس از جنسِ همان خاطره‌ها تقدیمتان می‌کنم. تگ‌هاتون.

بارون؛ پیانو؛ شعر؛ پروین اعتصامی؛ موزیک؛پاییز؛ بافتن؛ بوی نینی؛ کتاب؛ لباس

سلام، این پیام رو بازنشر بدید چنلتون و عضو باشین، تا من بهتون بگم اگر یه‌طور کاش بودید چی‌می‌شدید و اگه یه‌رفتار انجام بدن براتون خوشحال می‌شدید رو می‌گم. و اگه مهمونِ‌مون باشین یه‌تک‌‌بیت رو کاغذ براتون می‌نویسم و فوت می‌کنم بهتون. لطفاً در دریافت تقدیمی صبوری کنید، عضوباشین. "جهت‌ارسال‌تگ‌هاتون."

مانده از شب‌های دورادور بر مسیر خامُش جنگل سنگچینی از اجاقی خُرد، اندر او خاکسترِ سردی. همچنان کاندر غبار اندوده‌ی اندیشه‌های من ملال‌انگیز طرح تصویری در آن هر چیز داستانی حاصلش دردی. روز شیرینم که با من آشتی داشت؛ نقش ناهمرنگ گردیده سرد گشته، سنگ گردیده؛ با دم پاییز عمر من کنایت از بهار روی زردی. همچنان که مانده از شب‌های دورادور بر مسیر خامش جنگل سنگچینی از اجاقی خرد اندر او خاکستر سردی. نیما یوشیج

تموم برید ببینید🌟

حرفی چیزی بود