eitaa logo
عمامه خاکستری
176 دنبال‌کننده
7.3هزار عکس
4.4هزار ویدیو
163 فایل
حضرت رسول الله همسايه‌اى داشت كه وى را بسيار اذيّت مى‌كرد، هر روز از پشت بام خاكستر همراه آتش بر روى سر آن حضرت مى‌ريخت .سلام بر عمامه خاکستری پیامبر رحمت. https://jabeh.com/c/1nkemn http://salamazsheikh.blogfa.com/ https://farsnews.ir/AmamehKhakestari
مشاهده در ایتا
دانلود
📍 انحراف از خودمان است❗️ 📌 در روایت است که پیامبراکرم(ص) یک روز کنار اصحاب نشسته بودند. بعد یک خطّ مستقیم کشیدند و یک خط از یک طرف آن و یک خط از طرف دیگر کشیدند و فرمودند: این، راه مستقیم است. اینکه طبق آیۀ قرآن از خدا می خواهیم: «اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ»1️⃣؛ در حقیقت همین را می خواهیم که ان شاءالله اگر توفیق شد خواهم گفت که ده نوع هدایت برای رسیدن به این صراط داریم. انوار، تلألؤ می کنند تا ما این راه را بیابیم. این، نشانۀ لطف و دوست داشتن خدا نسبت‌به بندۀ خود است. امّا اگر در عین حال منحرف شویم، انحراف از خودمان است و دلیل رفتن به جهنّم هم خودمان هستیم. 1️⃣ ما را به راه راست هدایت فرما. سورۀ مبارکۀ حمد، آیۀ 6 〰️〰️〰️〰️〰️ 📚 📕 📝 جلسه اول رحمت الله علیه @agamojtabatehrani
📍 چراصراط های مختلفی وجود دارد؟❗️ 📌اگر قرآن صراط مستقیم است -کما اینکه در آیات متعدّد به آن اشاره شده است- پس صراط مفرطین و مفَرَّطین که در کنارش مطرح شده است چیست؟ 🔻این مطلب را بسط می دهم زیرا عمدۀ مطلب اینجاست. فرض کنید قرآن یک ظاهر و یک مفاهیم عرفیّه دارد که هر کس به فهم عرفی خودش از آن برداشتی می کند. همچنین معانی عالیّۀ باطنیّه دارد. از طرف دیگر در آن یک سنخ مطالبی در مورد امور مادّیه و نظام معیشتی انسان ها در این عالم است و یک سنخ اموری که مربوط‌به مسائل معنوی و قلبیّه ماست. 🔻به تعبیر دیگر مسائلی در ارتباط با امور قالبیّۀ اعضا و جوارح و مسائل حیوانیّه ما دارد و مطالبی راجع‌به جنبه های سیر معنوی قلبی درونی انسان. حال، انسانی که می خواهد در این سیر معنوی حرکت کند و این صراطی را طی کند که در روز قیامت به بهشت منتهی شود -نه جهنّم- نباید تنها ظواهر قرآن را اخذ کند و بواطن قرآن را رها کند. این، راه تفریط است. یا از آن طرف بواطن قرآن را بگیرد و به ظواهر قرآن عمل نکند. یا آیاتی را که متضمّن آداب ظاهریّه است بگیرد و به آن عمل کند و از آیاتی که متضمّن آداب باطنیّه است چشم پوشی کند. یا عکس، آداب باطنیّه را بگیرد و آداب ظاهریّه را رها کند؛ به عبارت دیگر یک عدّه فقط سراغ ظواهر قرآن و آداب ظاهریّه و آنچه مربوط‌به نظام معیشتی در این عالم است، بروند و نگاه‌شان به قرآن این باشد که آمده شهوت من و شما را تأمین کند تا در این عالم به طور کامل کیف های‌مان را بکنیم و برویم. به تعبیر دیگر، قرآن برای تنظیم امور معاش ما یعنی خوراک، مسکن و امثال این ها آمده است. بعد هم در کنارش فرض بفرمایید حدّاکثر این است که آداب ظاهریّه را هم عمل کنیم. اگر چنین باشد که خدا حیوان زیاد داشت و دیگر احتیاجی به انسان نداشت. بعد هم این موجود احسن تقویم و گُلِ سرسبد موجودات بشود. مسئله این نیست. این، یک نگاه افراطی است. 🔰 از آن طرف یک عدّه تفریط کنند و فقط دنبال باطن و سیرهای معنوی بروند و از دنیا به طور کل غافل شوند. 📌یک عدّه از این طرف فقط دنبال آداب ظاهریّه، نماز و روزه هستند و همین جهات ظاهریّۀ شرعیّه را حفظ می کنند امّا هیچ کاری به درون و باطن ندارند و در نتیجه تبدیل به حیوانی درّنده می شوند. 📌یک عدّه هم از آن طرف فقط سراغ باطن بروند و بگویند دلت را پاک کن و لذا به دستورات شرعیّه بی اعتنا شوند 〰️〰️〰️〰️〰️ 📚 📕 📝 جلسه دوم رحمت الله علیه @agamojtabatehrani
﷽ 📍 وضعیّت اصحاب یمین❗️ 📌حال با دیدن صحیفۀ عمل، مردم دو دسته می شوند: (فَأَمَّا مَنْ أُوتِی كِتَابَهُ بِیَمِینِهِ)؛ دستۀ اوّل: کسانی هستند که ابعاد وجودی خود را در دنیا با اعمال زیبا ساختند و در بُعد عقلانی ، به توحید نظری رسیدند. در بُعد قلبی، حُبِّ الهی و اولیای خدا را در دل‌شان زنده کردند. در بُعد نفسانی، فضایل اخلاقی را کسب کردند و در بُعد عملی و جوارحی، حسنات و اعمال صالح را انجام دادند؛ (فَیَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِیَهْ)؛ لذا چنین کسانی می خواهند خودشان را به دیگران نشان دهند که بیایید صحیفۀ عمل مرا بخوانید. ببینید چه زیباست! البته اینها غیر از اولیای خاص خدا هستند. آیۀ شریفه در ادامه می فرماید: (انِّی ظَنَنْتُ أَنِّی مُلَاقٍ حِسَابِیَهْ)؛ من در دنیا گمان کردم که حسابم را ملاقات می کنم؛ یعنی خودم حساب خودم را می بینم. یکی از بزرگان می گفت: «به خدا قسم! اگر ما احتمال قیامت را بدهیم، اعمال‌مان بهتر از این خواهد بود.» بعضی ها چه بسا از یاد این مسئله هم وحشت می کردند. در مورد کلمۀ «ظنّ» باید گفت: در اصطلاح، یک «قطع» داریم و یک «ظن». یک «شک» داریم و یک «وهم». ««قطع»؛ یعنی اطمینان صد در صد به یک مطلب، «ظنّ»؛ یعنی از پنجاه درصد به بالا. «شک»؛ به معنی پنجاه پنجاه است. «وهم»، احتمال زیر پنجاه درصد است که ضعیف ترین احتمال است. این مرد بزرگ(رض) می گفت: از صد احتمال قیامت، اگر یک احتمال را بدهید، آدم می شوید که البته من نشدم. آیۀ شریفه می فرماید: در قیامت اصحاب یمین کسانی هستند که می گویند: ما در دنیا به قیامت ظن داشتیم؛ یعنی بیش از پنجاه درصد. نمی گویند که اهل یقین بودیم. آن ها حساب دیگری دارند؛ می گویند: چون به قیامت گمان داشتیم، خوب عمل کردیم. لفظاً ممکن است همه ادّعا کنند و حتّی در بُعد عقلانی هم استدلال کنند و بگویند: دو دو تا چهارتا؛ امّا از نظر باور، بازده روی عمل نداشته باشد. (فَیَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِیَهْ انِّی ظَنَنْتُ أَنِّی مُلَاقٍ حِسَابِیَهْ)؛ در دنیا گمانم این بود که این اعمال را می‌بینم. (فَهُوَ فِی عِیشَةٍ رَاضِیةٍ فِی جَنَّةٍ عَالِیَةٍ)1️⃣؛ بحث حسابش است. خودش حساب خودش را دید. ندارد به اینکه خدا و ملائکه از من حساب کشیدند. خودم حساب خودم را کردم و بعد هم قضاوت کردم. 1️⃣ سورۀمبارکۀ حاقه، آیات 19الی22 〰️〰️〰️〰️〰️ 📚 📕 📝 جلسه دوم رحمت الله علیه @agamojtabatehrani