آسمون مال ما بود یادته؟

منکه دستاتو ول نمیکنم، تو باد و برف و بارون

حتی بهم بزنه صاعقه.

من انتخاب کردم تقصیر من باشه. نه چون واقعاً همه‌چی تقصیر من بود؛ فقط دیگه حوصله‌ی ثابت کردن خودمو نداشتم. بعضی آدما قبل از اینکه حرفت رو بشنون، تصمیمشونو گرفتن. منم ترجیح دادم سکوت کنم. اگه قراره یکی مقصر باشه، بذار اون آدم من باشم؛ شاید این‌جوری همه‌چی زودتر تموم بشه.

سه دقیقه بیشتر عاشقت .

از هیاهوی بسیار این روزگار، پناه میبرم به خلوت خویش که آدمیان بی رحم و ترسناکند..' شاملو-