🌟

🌸 #آغاز_ولایت_امام_زمان(عج) 💐آغاز امامتت مبارک 💐آقای زمین و آسمونا 🎙 حاج مهدی رسولی 👏 #سرود 👌بسیار دلنشین

سه‌شنبه‌ای که تو رفتی نرفته از یادم اتاقِ سردِ دلم هر سه‌شنبه واویلاست غمِ هزاره‌ی خوشبختی‌ام که جان به لب‌ست اسیرِ بازیِ تقدیرِ پستِ این دنیاست جهان به طرزِ عجیبی در آتش افتاده جهنم‌ست جهان؟!...یا قیامتِ کبراست؟! درست می‌شنوی این صدای دلتنگی‌ست سراب نیست این، مرگِ عاشقی تنهاست خیالِ پرزدن از خاطر کبوتر رفت چقدر بار بزرگی به شانه‌ی رویاست جوارِ ساحلِ آرامش از دلم پر زد فقط سکوت سزایِ سبکسری رسواست دلِ کلافه‌ی بی‌تاب! از این جنون خسته‌ست اتاقِ سردِ دلم هر سه‌شنبه واویلاست #کبری_رحمتی(بی‌تاب) #شاعر_دلشعری 🍀 #اللﮩـم_عجـل_لولیـڪ_الفـرجــــ #سه‌شنبه‌‌ای‌که‌تورفتی‌نرفته‌از‌یادم 💛🎼 ⌈💠 @e_adab 💠

💚🍃 روزِ پیوندِ پرستوهای عشق تور نقره بر سر مهسای عشق گوهرِ تابندٔه کانِ کمال! ثروتِ و گنجینه‌ و دارای عشق هر زمان دست دعا برداشتی مرغِ آمین را کشاندی پایِ عشق بیتِ محشر از نگاهت سر زده صادق‌القول‌غزل، بیتای عشق مادرِ اسلامِ نابِ احمدی دامنِ پاکی، پُر از تقوای عشق مبدأ و آغازِ صبح روشنی حضرتِ انسیهٔ نورای عشق جوششِ فصلِ تپش در خمِ شدی باغِ انگور دلت، محیای عشق لحظهٔ اول تو را دیده خدا و پسندیده دلِ دریای عشق نوش شیرین و گوارای وجود لذت بوسیدنِ آقای عشق وصل شیرینِ تو با پیغمبر است ازدواج محکم و مبنایِ عشق شانه بر مویِ محمد می‌زنی مهربان بانویِ بی‌همتایِ عشق دلبرِ ابروکمانِ مصطفی نام تو، زیباترین زیبایِ عشق شوقِ وصل تو محمد را گرفت: در بغل، شد نازنین زهرایِ عشق #کبری_رحمتی(بی‌تاب) #یا‌حضرت‌خدیجه‌الکبری‌❤️🍃 #پیوندتان‌مبارک😍

💚🍃 بی‌هوا، گاهی هوایِ صبحِ تازه تَر، بخواه! زندگی با مزهٔ قند لبِ دلبر، بخواه! وقتی ابرِ سرنوشت بر چتر دستان خداست نیکبختی در جهان را عشقِ شعله‌ور، بخواه! فصلِ رنگ و مهربانی را زده سنجاقِ عشق یک سلام آبی از چشم تماشاگر، بخواه! جنبشِ عالم به فرمانِ خمِ ابروی اوست عزت و زیبایی از بانویِ پیغمبر، بخواه! کودکی را کرده‌ای الگویِ سرداران عشق بی‌دلیلِ بی‌دلیل، آغوشی از مادر بخواه! غنچهٔ لب‌های خندانِ سپیده سر زده ارجمندی و جمال از ساقیِ کوثر، بخواه! ای دلِ بی‌تابِ من، وقتی امیدت به خداست زندگی با مزهٔ قند لبِ دلبر، بخواه! #کبری_رحمتی(بی‌تاب) #صبحتون_دلبرانه #زندگی‌با‌مزه‌قند‌لب‌دلبر‌بخواه🍃

🍁🕊🍁 برخیز و بخوان! قطعه‌ای از مثنویِ مو با صنعتِ وصف آمده پاییزِ ثناگو از خونِ به جوش آمدهٔ خنده، شنیدم: عالم به فدایِ نفسِ تب‌زدهٔ او چشمی که لبش غرقِ تماشایِ نفس بود شد برگِ ورق خورده‌ای از حسِ تکاپو در خوابِ سحر، پاسخِ دندان شکنی اینست برخیز و بپرس، شعرِ پُر از عطرِ نفس، کو؟! از حالتِ لرزیدنِ پاهای تو پیداست زانوی غم‌ست در بغلِ میلهٔ بازو پرواز اگر سهم نگاهِ نفست نیست در بند خماری جنون جان بده!...تیهو داراییِ تو روشنیِ تیرهٔ صبح و... سبزیِ غزل‌وارهٔ شب کرده هیاهو انسانِ سرآمد شده هم قافیه را باخت تحریک شده، پرهیجان، لمحه‌ٔ مینو پرمغز وپر از جوش و پر از شور و حرارت آشوبِ دل‌انگیزِ غزالانِ سحرجو در ورطهٔ امیالِ پسندیده دلم خواست عطرِ نفسِ رایحهٔ مریم و شب‌بو شعرم به فدایِ دلِ بی‌تابِ روانی ماهی که نگاهش شده است مثنویِ مو #کبری_رحمتی(بی‌تاب) #عالم‌به‌فدای‌نفس‌تب‌زده‌ی‌او