به سراغ من اگر میآیید،
پشت هیچستانم؛
پشت هیچستان جایی است...
پشت هیچستان رگهای هوا پر قاصدهایی است،
که خبر میآرند؛
از گل وا شده دورترین بوته خاک...
آدم اینجا تنهاست...
و در این تنهایی، سایه نارونی تا ابدیت جاری است...
به سراغ من اگر میآیید،
نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد؛
چینی نازک تنهایی من!
-سهرابسپهری
#اشعارخاکآلود
او از عوض شده؛ از برای او هدف، وسیله را توجیه میکند...!
-کرکس
#قصههایجنگلتاریک