‹ باب‌حِطّة ›
-
غُبارُ مصُحفك جاء من صحراء قلبك.
گرد و غبار رویِ قرآنت از صحرایِ قلبت آمده است.
اما بالاخره انسان ها به هر جای دنیا که بروند در آخر به همان جایی برمی گردند که به آن تعلق دارند. به همان شهر، به همان خانه، به همان قلب و به همان آغوش ...
یه جای دعای عهد هست که میگه :
اللَّهُمَّ أَحْيِ بِهِ عِبَادَكَ [ خدایا با ظهورش بندگانت رو زنده کن ] ینی دلخوش نباش که داری زندگی میکنی ! تا آقا نیاد ، مِیــِّـــت محسوب میشی :)
.
و خوشا به حال کسی که بخاطر
گناهانی که مرتکب شده؛
گریه میکند و پشیمان است...🪴
#امیرالمؤمنین‌علیه‌السلام-