⁵

‏از يک نظر می‌شود گفت در خاندان پيغمبر هيچ کس مظلوم‌تر از ‎امام حسن نيست، يکی از مظلوميت‌هايش اين است که حتی ما شيعيانش آن طور که بايد و شايد ایشان را نشناختیم، بعضی فکر می‌کنند ایشان برخلاف امام حسین روحیه ستیز با طاغوت نداشت و اهل سازش با طاغوت بود؛ تهمت از این بالاتر؟ مرحوم علامه مصباح یزدی

دقیقا از همین برهه‌ی تاریخ دقیقا توی همین روز از سال ۱۱ هجری یه پرده از چهره‌ی نفاق این جماعت کنده میشه و روی زمین میوفته... بذر نحس سقیفه کاشته میشه و ماجرای کربلا میشه میوه‌ی ارگانیگ این درخت... هر کی میگه اختلاف امت بعد پیامبر بود اشتباه میکنه؛ حتی در زمان حیات پیامبر امت دو دسته بود، دسته‌ای به سرپرستی علی دسته‌ای هم به سرپرستی امثال اولی و دومی... این دسته‌ی دوم حتی در زمان حیات پیامبر هم به صراط مستقیم نبودن! اینو میشه از همونجایی فهمید که یه شمشیر مفید برای اسلام از قلاف بیرون نکشیدن، از بیماری پیامبر سوءاستفاده کردن و خواستن زورکی امام‌جماعت بشن، یا برای پیامبر کاغذ و قلم نیاوردن که وصیت بنویسن! این جماعت دسته‌ی دوم فقط بعد پیامبر شقی‌تر شدن، یه قدم برگشتن سمت جاهلیت... نتیجه چی شد؟ غصب فدک، کوچه، گوشواره شکسته، درِ سوخته، مسمار، محسن، دست‌های بسته؛ و امامِ حسنی که اون خاطرات شد شعله‌ی درونش، قاتلش! #فاء_باء

السلام ای آفتاب عالم بالا حسن السلام ای ماه بی همتای این دنیا حسن

- تسلیت یا صاحب الزمان...

- یابن‌الحسن ای شمسه‌ی نور بر ایوان نجف؛ السلامُ علیک

غیبت نکرده‌ای که شوم طالب حضور پنهان نبوده‌ای که هویدا کنم تو را

••• ختم گویای نهج البلاغه بخش حکمت ها🌱 حکمت ۲۶۹ تا ۲۷۳ ••• https://eitaa.com/abotorabalhasan

« مردم در دنيا دو دسته اند، يكی آن كس كه در دنيا برای دنيا كار كرد و دنيا او را از آخرتش باز داشت، بر بازماندگان خويش از تهيدستی هراسان، و از تهيدستی خويش در امان است. پس زندگانی خود را در راه سود ديگران از دست می دهد و ديگری آنكه در دنيا برای آخرت كار می كند و نعمتهای دنيا نيز بدون تلاش به او روی می آورد، پس بهره هر دو جهان را چشيده و مالك هر دو جهان می گردد و با آبرومندی در پيشگاه خدا صبح می كند و حاجتی را از خدا درخواست نمی كند جز آن كه روا می گردد» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۶۹

« (در زمان حكومت عمر، نسبت به فراوانی زيور و زينتهای كعبه صحبت شد، گروهی گفتند آنها را برای لشكر اسلام مصرف كن، كعبه زر و زينت نمی خواهد، وقتی از اميرالمؤمنين (علیه السلام) پرسيدند، فرمود:) همانا قرآن بر پيامبر (صلی الله علیه و آله ) هنگامی نازل گرديد كه اموال چهار قسم بود: اموال مسلمانان كه آن را بر اساس سهم هر يك از وارثان تقسيم كرد و غنيمت جنگی كه آن را به نيازمندانش می رساند و خمس، كه خدا جايگاه مصرف آن را تعيين فرمود و صدقات، كه خداوند راههای بخشش آن را مشخص فرمود و زيورآلات و زينت كعبه از اموالی بودند كه خدا آن را به حال خود گذاشت، نه از روی فراموشی آن را ترك كرد و نه از چشم خدا پنهان بود، تو نيز آن را به حال خود واگذار چنانكه خدا و پيامبرش آن را به حال خود واگذاشتند. (عمر گفت: اگر تو نبودی رسوا می شديم و متعرض زيورآلات كعبه نشد.)» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۷۰

« (دو نفر دزد را خدمت امام آوردند كه از بيت المال دزدی کرده بودند، يكی برده مردم و ديگری برده ای جزو بيت المال بود، امام فرمود:) برده ای كه از بيت المال است حدی بر او نيست، زيرا مال خدا مقداری از مال خدا را خورده است، اما ديگری بايد حد دزدی با شدت بر او اجرا گردد. (سپس دست او را بريد.)» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۷۱

« اگر از فتنه ها و لغزشگاه ها با قدرت بگذرم، دگرگونيهای بسياری پديد می آورم.» امیرالمؤمنین، نهج‌البلاغه، حکمت ۲۷۲