مردان ایرانی بسیار خوش‌اندام و تنومندند، ریشی بلند و چهره‌ای سوخته دارند. خطوط سیمای آنان بسیار منظم و با وجود رخنه و اسکان عده زیادی از تاتارها و هندوان در سرزمین ایران چهره مردان ایرانی بسیار عادی است. لباس آنان با لباس ملل دیگر مشرق زمین تفاوت اساسی دارد. ایرانیان به جای پوشیدن البسه گشاد و راحت، معمولاً لباس‌های تنگی که شکل بدن مخصوصاً ستبری بازوانشان را نمایان سازد بر تن می‌کنند... اشتیاق زنان ایرانی به زر و زیور بحدی است که گمان می‌رود حتی زنی در ایران نتوان یافت که فاقد آن باشد. هر پیشه‌ور بینوائی نیز برای ایجاد محیط آرام در خانه‌ی خود ناگزیر است تن به محرومیت‌ها داده و چیزی از زر و گوهر برای زن خود فراهم آورد. سفرنامه گاسپار دروویل؛ افسر فرانسوی که در سال‌های ۱۸۱۲–۱۸۱۳م در پانزدهمین سال سلطنت فتحعلی شاه قاجار و ولایتعهدی عباس میرزا در ایران اقامت داشت. #گاسپار_دروویل #قاجار https://eitaa.com/Barlabeietarikh

به نظر من مرحوم شریعتی حداقل در مباحث تاریخی، از آن جمله نظریه‌پردازانی است که ابتدا نظریه را از خود صادر می‌کند و سپس برای آن دنبال دلیل و شاهد تاریخی می‌گردد. در خصوص نظریات دیگر این نظریه‌پردازِ شاعر‌مسلک نظری ندارم اما اجالتاً در خصوص مباحث تاریخی‌اش به وضوح می‌توانید چیزی که در تحلیل گذشته‌ام نوشتم را پیدا کنید؛ زیرا شریعتی در جای جای نظریات تاریخی خود، تحلیل شخصی خود را از اتفاقات، به عنوان تاریخ به خورد مخاطب می‌دهد؛ آن هم تحلیل‌هایی که برآمده از روحیه‌ی مبارز و شاعرمآبِ اوست نه تحلیلی که برآمده از مطالعه‌ی دقایق تاریخی است! مخاطب نوجوان و جوانِ از همه‌جا بی‌خبر هم از این نظریات بدیع متأثر می‌شود! #علی_شریعتی #تحلیل https://eitaa.com/Barlabeietarikh

📍تصویر جالب اروپا در سال ۱۴۴۴ اگر امروز به نقشه اروپا نگاه کنیم، کشورهایی مانند آلمان، فرانسه، ایتالیا و اتریش را می‌بینیم. اما در سال ۱۴۴۴، اروپا ظاهری کاملاً متفاوت داشت. در غرب، فرانسه تازه در حال پایان دادن به جنگ صدساله با انگلستان بود. انگلستان آخرین متصرفات خود را در خاک فرانسه از دست می‌داد. در شبه‌جزیره ایبری نیز هنوز اسپانیای واحدی وجود نداشت و کاستیا، آراگون و پرتغال هر کدام پادشاهی مستقلی بودند. اما عجیب‌ترین بخش نقشه اروپا، سرزمینی بود که امروز آن را آلمان، اتریش، جمهوری چک، بلژیک، هلند، لوکزامبورگ و بخش‌هایی از شمال ایتالیا می‌شناسیم؛ جایی که تحت عنوان امپراتوری مقدس روم قرار داشت. با وجود نام پرطمطراقش، امپراتوری مقدس روم نه یک کشور یکپارچه بود، نه پایتخت ثابتی داشت و نه امپراتورش مانند پادشاه فرانسه یا انگلستان بر تمام سرزمین‌ها حکومت مستقیم می‌کرد. این امپراتوری از حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ حکومت کوچک تشکیل شده بود؛ دوک‌نشین‌ها، شاهزاده‌نشین‌ها، اسقف‌نشین‌ها، کنت‌نشین‌ها و شهرهای آزاد. هر کدام از این حکومت‌ها ارتش، مالیات، قوانین، دادگاه و حتی گاهی سکه مخصوص خود را داشتند و در عمل مانند یک کشور کوچک اداره می‌شدند. (ادامه👇) https://eitaa.com/Barlabeietarikh

امپراتور تنها رئیس این مجموعه بود. او مسئول دفاع کلی از امپراتوری، حفظ نظم میان شاهزادگان و نمایندگی سیاسی آن بود، اما نمی‌توانست آزادانه برای همه مالیات تعیین کند یا ارتش واحدی را فرماندهی کند. نکته جالب این است که مقام امپراتوری نیز موروثی نبود. گروهی از قدرتمندترین شاهزادگان، موسوم به «شاهزادگان انتخاب‌کننده»، امپراتور را برمی‌گزیدند. بنابراین، امپراتور برای حفظ قدرت خود ناچار بود رضایت اشراف را جلب کند. برخلاف فرانسه یا انگلستان، امپراتوری مقدس روم پایتخت رسمی نداشت. در طول تاریخ، شهرهای مختلفی نقش مهمی ایفا کردند: - آخن، محل سنتی تاج‌گذاری امپراتوران. - فرانکفورت، محل انتخاب امپراتور. - نورنبرگ، یکی از مهم‌ترین مراکز سیاسی امپراتوری. - وین، که از قرن پانزدهم و با قدرت گرفتن خاندان هابسبورگ، به مرکز عملی اداره امپراتوری تبدیل شد. در همان زمان، در جنوب شرقی اروپا، امپراتوری عثمانی به سرعت در حال گسترش بود. تنها ۹ سال بعد، در سال ۱۴۵۳، سلطان محمد دوم قسطنطنیه را فتح کرد و به حکومت هزارساله امپراتوری بیزانس پایان داد. سقوط قسطنطنیه پیامدهای بزرگی داشت. عثمانی به قدرت اصلی شرق مدیترانه و بالکان تبدیل شد، بسیاری از دانشمندان بیزانسی به ایتالیا مهاجرت کردند و در گسترش رنسانس نقش داشتند. همچنین کشورهای اروپایی بیش از پیش به دنبال یافتن مسیرهای دریایی جدید برای تجارت با آسیا رفتند؛ روندی که بعدها به عصر اکتشافات جغرافیایی انجامید. با این حال، برخلاف تصور رایج، سقوط قسطنطنیه باعث اتحاد فوری اروپا نشد. فرانسه، انگلستان، دولت‌های ایتالیایی و صدها حکومت عضو امپراتوری مقدس روم همچنان گرفتار رقابت‌ها و اختلافات داخلی بودند. همین پراکندگی، یکی از دلایل اصلی موفقیت‌های بعدی عثمانی در بالکان و پیشروی‌های آنان بود. اگر کسی در سال ۱۴۴۴ به اروپا سفر می‌کرد، هرگز کشوری به نام «آلمان» پیدا نمی‌کرد. در عوض، با صدها حکومت کوچک روبه‌رو می‌شد که همگی زیر چتر امپراتوری مقدس روم قرار داشتند؛ اتحادیه‌ای پیچیده که بیش از آنکه شبیه یک کشور باشد، به مجموعه‌ای از دولت‌های مستقل با یک امپراتور مشترک شباهت داشت. #امپراتوری_مقدس_روم #اروپا https://eitaa.com/Barlabeietarikh

با کیفیت بالا